لامبورگینی سنتناریو LP-770 ؛ یک دوازده سیلندر رؤیایی

لامبورگینی، به‌عنوان تولیدکننده سوپراسپرتهای خاص، در عمر ۶۰ساله خود فراز و نشیب فراوانی را تجربه کرد؛ از ورشکستگی و دست به دست شدن میان کمپانیها، تا ایستادن بر اوج؛ تاریخچه خواندنی این خودروساز را به‌همراه یکی از آخرین مدلهای لامبورگینی ببینیم.

 

فروچیو لامبورگینی نام مهندس ایتالیایی پایه‌گذار کمپانی لامبورگینی است. وی بلافاصله پس از جنگ دوم جهانی و در سال ۱۹۴۹ یک شرکت تراکتورسازی تأسیس کرد و تا مدتها به تولید ماشین‌آلات کشاورزی اشتغال داشت؛ شرکت او در میانه دهه ۱۹۵۰ به بزرگترین تولیدکننده ماشین‌آلات کشاورزی ایتالیا تبدیل شد. این شرکت همچنین در زمینه تولید سیستمهای تهویه گرمازا و سرمازا نیز فعالیت می‌کرد.

به گزارش اقتصاد آنلاین، این روند ادامه داشت تا لامبورگینی کمپانی اتومبیل‌سازی خود را در ۱۹۶۳ در دهکده‌ای کوچک به نام «سن‌آگاتا بولونیز» در نزدیکی بولونیای کشور ایتالیا راه اندازی کرد. از آن زمان تاکنون تولیدات لامبورگینی یکی از رقبای اصلی اتومبیلهای سوپراسپرت مانند بوگاتی و فراری به شمار می‌رود.

11

مدل افسانه‌ای لامبورگینی میورا؛ پیشرانه ۴ لیتری ۱۲ سیلندر و سرعت ۲۷۵ کیلومتر بر ساعت این خودرو را به یک رؤیای دست نیافتنی در خلال دهه ۶۰ میلادی تبدیل کرده بود

فراز و نشیب طی سه دهه

ادامه مسیر این کمپانی در دهه‌های بعدی با فراز و نشیب فراوان همراه بود. اوایل دهه ۱۹۷۰، مشکلاتی از قبیل ناآرامیهای کارگری در ایتالیا، افزایش قیمت گاز و معاملات بزرگ تراکتور، استرس فوق‌العاده‌ای در فروچیو لامبورگینی و کمپانی او به‌وجود آورد. این شرایط سبب شد در سال ۱۹۷۲ پس از هشت سال حرکت در اوج، فروچیو ۵۱ درصد سهام شرکت را به یک کارخانه‌دار سوئیسی به نام «ژرژ هنری روزتی» فروخت. او سال بعد هم ناچار شد باقیمانده سهام خود را به دوست خود «رنه لایمری» واگذار کند؛ به این ترتیب طی ده سال مؤسس این کمپانی ناچار شد از چرخه کنار برود. دهه ۱۹۷۰ اصولاً برای خودروسازیها خوش‌یمن نبود؛ کمپانی لامبورگینی نیز خود را برای سه بار بین سالهای ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ در آستانه شکست دید تا در نهایت در سال ۱۹۷۸ به ورشکستگی رسید.

در سالهای دهه ۱۹۸۰ تلاشهای برادران سوئیسی میمران برای احیای این کمپانی با شکست مواجه شد؛ برادران میمران در اواسط دهه ۱۹۸۰ با مدیران کمپانی کرایسلر مذاکراتی کردند که در نهایت باعث شد لامبورگینی به کرایسلر ملحق شود؛ اما کرایسلر نیز نتوانست آنچنان که باید و شاید از این کمپانی استفاده کند. در سال ۱۹۹۴، این شرکت به گروهی از سرمایه‌گذاران اندونزیایی فروخته شد. این تغییر باز هم نتیجه‌ای جز بی‌ثباتی بیشتر لامبورگینی نداشت. این زمان با درگذشت فروچیو در سن ۷۶ سالگی مصادف شد. فروچیو بدون دیدن اینکه اتومبیلهای او دوباره عظمت دهه ۱۹۶۰ را به‌دست آورند، درگذشت.

آرامش بعد از طوفان

در سال ۱۹۹۷ «فردیناند پیک» نوه «فردیناند پورشه» و مدیرعامل گروه فولکس‌واگن به سرمایه‌گذاری در کمپانی لامبورگینی علاقه‌مند شد. در واقع این وارث پورشه، سالها از دوستداران لامبورگینی بود و حتی به‌عنوان یک مهندس جوان، در اوایل زندگی حرفه‌ای خود، از لامبورگینی بازدید نیز کرده بود. در سال ۱۹۹۸ گروه فولکس‌واگن، کمپانی متلاطم لامبورگینی را به قیمت ۱۱۰ میلیون دلار، خریداری کرد. تعداد تولیدات سالانه این کمپانی پیش از ۱۹۹۷ معمولاً از ۲۰۰ دستگاه فراتر نمی‌رفت؛ اما با الحاق لامبورگینی به فولکس، تعداد تولید این کمپانی اوج گرفت و به حدود ۲۴۰۰ دستگاه هم رسید. هم‌اکنون لامبورگینی ذیل کمپانی آئودی از گروه خودروسازی فولکس‌واگن به تولید ابَرماشینهای خود ادامه می‌دهد.
12

نمودار تعداد تولید سالانه لامبورگینی ۱۹۹۷-۲۰۱۲

لامبورگینی سنتناریو LP-770 ؛ یک دوازده سیلندر رؤیایی

تولد ۱۰۰ سالگی فروچیو با رونمایی از مدل سنتناریو در نمایشگاه ژنو ۲۰۱۶ مصادف شد. سنتناریو مانند سایر مدلهای لامبورگینی، از ظاهری بسیار خشن و نفس‌گیر برخوردار است.

پیشرانه سنتناریو قویترین موتور تولید شده توسط لامبورگینی است؛ موتور ۱۲ سیلندر ‌‌V شکل که در دور ۸۶۰۰، توان تولید ۷۷۰ اسب بخار را دارد. به مدد این پیشرانه عظیم، سنتناریو برای رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت تنها به ۲٫۸ ثانیه زمان نیاز خواهد داشت؛ همچنین رسیدن به ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت برای این ابرخودروی لامبورگینی تنها در مدت زمان ۲۳٫۵ ثانیه میسر خواهد بود. این موتور قدرتمند امکان رسیدن به حداکثر سرعت ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت را فراهم می‌کند. سیستم ترمز سنتناریو نیز بسیار قابل اعتماد است، چنان‌که برای توقف کامل از سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، تنها به ۳۰ متر و از سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت تنها به ۲۹۰ متر فاصله نیاز دارد.

سنتناریو همچنین به سیستم فرمان جدیدی مجهز شده که در شرایط خاص به چرخهای عقب نیز زاویه می‌دهد تا شعاع چرخش خودرو کاهش یابد. عملکرد این سیستم در کنار سیستمهای کنترل پایداری، انتقال قدرت و سیستم تعلیق، با انتخاب حالتهای رانندگی سه‌گانه Strada، Sport و Corsa رانندگی خارق‌العاده‌ای را به ارمغان می‌آورد. نمایشگر عمودی ۱۰٫۱ اینچی لمسی در کنار سیستم ثبت داده‌های خودرو ــ اعم از سرعت، شتابهای وارده به خودرو و زمان‌ طی پیست ــ از دیگر امکانات موجود در سنتناریو است. همچنین از رینگهای ۲۰ اینچی در جلو و ۲۱ اینچی در عقب نیز نباید گذشت.

لامبورگینی تولید تنها ۴۰ دستگاه سنتناریو را برنامه‌ریزی کرده که شامل ۲۰ دستگاه کوپه و ۲۰ دستگاه رودستر خواهد بود. قیمت اولیه ــ بدون احتساب هزینه‌ جابجایی و مالیات ــ ۱٫۷ میلیون دلار اعلام شده و تحویل خودرو از پاییز سال جاری میلادی آغاز خواهد شد.
14

15

16

17

18

19

لامبورگینی، به‌عنوان تولیدکننده سوپراسپرتهای خاص، در عمر ۶۰ساله خود فراز و نشیب فراوانی را تجربه کرد؛ از ورشکستگی و دست به دست شدن میان کمپانیها، تا ایستادن بر اوج؛ تاریخچه خواندنی این خودروساز را به‌همراه یکی از آخرین مدلهای لامبورگینی ببینیم.

به اشتراک بگذارید :