چانگان ایدو EV460

قدیمی‌تر احتمالا یادشان هست اولین‌باری که نام «چانگان ایدو» را در بازار کشورمان شنیدیم، سال 2015 بود؛ همان سالی که نسل اول ایدو در تعداد بسیار محدود، توسط شرکت سایپا به ایران آمد و البته خیلی زود هم وارداتش متوقف شد. بعد از این ماجرا، به مدت ده سال، خبری از ایدو نشد تا اینکه در پاییز 1404 ایدو دوباره به کشورمان برگشت ولی این‌بار با نسل دومش و بدون موتور بنزینی! دومین نسل ایدو در سال 2018 به بازار چین معرفی شده بود و چانگان نیز در همان سال، برای نسل دوم ایدو، نسخه تمام برقی ایدو را هم ساخت و نامش را EV460 گذاشت. بنابراین می‌توان چنین گفت که ایدو برقی، تقریبا شش سال بعد از معرفی رسمی‌اش، پا به کشورمان گذاشت و در طول این سال‌ها نیز هیچگونه ارتقای خاصی را تجربه نکرده است. دلیل این موضوع، به اشتباه استراتژیکی برمی‌گردد که سال 1403 دامن‌گیر برخی از خودروسازان ایرانی شد! بعد از چراغ سبز دولت برای واردات خودروهای برقی، شهرداری تهران به همراه سازمان تاکسیرانی، سفارش واردات تاکسی‌های برقی را دادند و برخی شرکت‌ها ازجمله کرمان موتور، ایران خودرو، سایپا و ... بلافاصله دست به کار شدند و صدها دستگاه خودرو برقی «ارزان‌قیمت» را به ایران آوردند که محصولاتی مانند لونا، بستیون نات، دانگ‌فنگ E70 و حتی همین چانگان ایدو برقی، ازجمله آنها بود. اما بعد از واردات و بنابه دلایلی نامعلوم، همه این خودروها در ناوگان تاکسیرانی استفاده نشدند و به همین دلیل نیز شرکت‌های واردکننده، راهی جز عرضه آنها در بازار داخلی پیدا نکردند. اولین چیزی که در مواجهه با ایدو برقی جلب توجه می‌کند، طراحی ساده آن است. برخلاف برخی خودروهای برقی که تلاش می‌کنند با ظاهری عجیب و فضایی خود را متمایز کنند، ایدو برقی، هویت یک سدان کاملا اقتصادی را حفظ کرده است. جلوپنجره بسته با المان‌های آبی‌رنگ، تنها نشانه‌هایی هستند که به شما یادآوری می‌کنند با یک خودروی دوست‌دار محیط زیست طرف هستید. در داخل کابین، جادار بودن خودرو، احتمالا اولویت سازنده بوده است. فاصله محوری مناسب باعث شده تا سرنشینان عقب، فضای پای خوبی داشته باشند که برای سفرهای خانوادگی یک مزیت محسوب می‌شود. یکی از ویژگی‌های جالب این خودرو، سکوت مطلق کابین است؛ عایق‌بندی صوتی چانگان نسبتا خوب عمل کرده طوریکه در سرعت‌های پایین، تنها صدای برخورد لاستیک‌ها با آسفالت به گوش می‌رسد. همچنین، سیستم بازیابی انرژی ترمز (Regenerative Braking) به شما این امکان را می‌دهد که در ترافیک‌های سنگین شهری، تنها با رها کردن پدال گاز، سرعت خودرو را کاهش دهید و همزمان باتری را شارژ کنید؛ تجربه‌ای که رانندگی در شهرهای شلوغ را بسیار کمتر از خودروهای بنزینی خسته‌کننده می‌کند.