تیسان T2 و تانک ۳۰۰ دو شاسی بلند متفاوت هستند؛ یکی با قوای محرکه پلاگین هیبرید و دیگری با شاسی مستقل و تمرکز جدی بر آفرود.
بازار خودرو ایران حالا شاهد رقابت دو شاسی بلند چینی است که در نگاه اول بسیار شبیه به یکدیگر به نظر می رسند. هر دو بدنه ای جعبه ای، ظاهر خشن، ارتفاع زیاد و ادعای توانایی خارج از جاده دارند. اما اگر کمی عمیق تر شویم، متوجه می شویم تیسان T2 و تانک ۳۰۰ اساسا با دو فلسفه متفاوت متولد شده اند.
تیسان T2 محصول جتور، زیرمجموعه چری است و در بازار چین با نام Traveller شناخته می شود. در مقابل، تانک ۳۰۰ محصول برند تخصصی TANK از گروه گریت وال موتورز است. همین تفاوت در خاستگاه، معماری و هدف گذاری باعث شده تجربه ای که این دو خودرو ارائه می کنند، با وجود شباهت ظاهری، کاملا یکسان نباشد.
معرفی تیسان T2 و تانک ۳۰۰
تیسان T2 در اصل همان Jetour T2 یا Traveller T2 است که توسط جتور، برند گروه چری، توسعه پیدا کرده و در بازار ایران با نام تیسان T2 توسط تیگارد موتور عرضه می شود. جتور این خودرو را برای پر کردن فاصله میان کراس اوورهای خانوادگی و شاسی بلندهای ماجراجو طراحی کرده است. به همین دلیل فرم بدنه کاملا جعبه ای، ارتفاع مناسب و تجهیزات مخصوص مسیرهای خارج آسفالت را در کنار یک کابین مدرن و قوای محرکه الکتریکی قرار داده است. T2 نخست در سال ۲۰۲۳ وارد بازار شد و نسخه پلاگین هیبرید آن بعدتر به خانواده اضافه شد.
نکته مهم درباره T2 این است که با وجود ظاهر شبیه خودروهای شاسی بلند سنتی، شاسی مستقل نردبانی ندارد و از ساختار یکپارچه استفاده می کند. این انتخاب باعث شده خودرو در استفاده روزمره و جاده ای رفتار نزدیک تری به کراس اوورها داشته باشد، در حالی که جتور تلاش کرده با سیستم چهارچرخ محرک برقی، قفل دیفرانسیل عقب و قابلیت های کنترلی، توانایی آن را در مسیرهای سخت افزایش دهد.
تانک ۳۰۰ اما از ابتدا با فلسفه ای متفاوت متولد شد. این خودرو ابتدا در سال ۲۰۲۰ با نام WEY Tank ۳۰۰ معرفی شد و از سال ۲۰۲۱ تانک به عنوان برند مستقل آفرودی گریت وال موتورز فعالیت خود را ادامه داد. در نتیجه، برخلاف T2، تانک ۳۰۰ اساسا بر مبنای شاسی مستقل نردبانی ساخته شده و ساختار آن از ابتدا برای تحمل فشارهای بیشتر در مسیرهای خارج جاده ای طراحی شده است.
همین جا می توان تفاوت شخصیت دو خودرو را فهمید. T2 می خواهد یک خودروی مدرن خانوادگی باشد که قابلیت ماجراجویی هم دارد. تانک ۳۰۰ می خواهد یک آفرودر واقعی باشد که در عین حال امکانات و راحتی یک SUV مدرن را هم ارائه دهد. بنابراین مقایسه این دو بیشتر از آنکه یک رقابت ساده عددی باشد، مقایسه دو رویکرد مهندسی است.
مقایسه طراحی ظاهری تیسان T2 و تانک ۳۰۰
تیسان T2 یکی از آن خودروهایی است که حتی در پارکینگ هم به راحتی از میان خودروهای دیگر قابل تشخیص است. فرم کاملا مکعبی، شیشه های جانبی بزرگ، گلگیرهای برجسته، کاپوت نسبتا صاف و درب صندوق عمودی، همگی تصویری از یک خودروی ماجراجو می سازند. طراحان در عین حال چراغ های LED باریک و جزئیات مدرن را به کار گرفته اند تا این ظاهر کلاسیک بیش از حد قدیمی به نظر نرسد.
در نمای جانبی، نسبت های بدنه T2 بیش از هر چیز روی ایجاد حس استحکام تمرکز دارند. فاصله محوری ۲۸۰۰ میلی متری در کنار عرض ۲۰۰۶ میلی متری باعث شده خودرو روی جاده کاملا تنومند به نظر برسد. در عقب نیز زاپاس روی در صندوق قرار گرفته و فرم عمودی قسمت انتهایی هم کاربردی و هم کاملا هماهنگ با شخصیت آفرودی خودرو است. ابعاد رسمی T2 برابر با ۴۷۸۵×۲۰۰۶×۱۸۷۵ میلی متر می باشد.
تانک ۳۰۰ از نظر طراحی شاید حتی سنتی تر باشد. چراغ های گرد، جلو پنجره بزرگ، گلگیرهای بیرون زده و خطوط صاف بدنه، ناخودآگاه خودروهای آفرودی کلاسیک را تداعی می کنند. اما اینجا، برخلاف T2، تقریبا هیچ تلاشی برای پنهان کردن ریشه های آفرودی خودرو وجود ندارد. تانک ۳۰۰ از همان ابتدا می خواهد بگوید که برای جاده آسفالته صرفا یک SUV لوکس نیست.
از نظر ابعاد نیز تانک ۳۰۰ با طول ۴۷۶۰ میلی متر، عرض ۱۹۳۰ میلی متر و فاصله محوری ۲۷۵۰ میلی متر کمی کوچک تر از T2 است. با این حال، عرض کمتر به معنای ظریف تر بودن شخصیت آن نیست، بلکه به دلیل گلگیرهای برجسته، تایرهای آفرودی و فرم جعبه ای، همچنان خودرویی بسیار عضلانی دیده می شود. در نهایت، T2 ظاهر مدرن تر و تکنولوژیک تری دارد، در حالی که تانک ۳۰۰ بیشتر به سلیقه کسانی نزدیک است که از یک آفرودر، ظاهر آفرودر می خواهند.
مقایسه مشخصات فنی تیسان T2 و تانک ۳۰۰
تیسان T2 در نسخه مورد نظر تیگارد موتور از یک موتور چهارسیلندر ۱.۵ لیتری توربوشارژ با ۱۴۱ اسب بخار قدرت و ۲۱۵ نیوتن متر گشتاور استفاده می کند، اما موتور بنزینی تنها بخش کوچکی از قوای محرکه است. این خودرو در بخش برقی به دو موتور الکتریکی مجهز شده است. یک موتور در محور جلو و یک موتور مستقل در محور عقب قرار دارد. مجموع توان سیستم در نسخه مربوط به ایران حدود ۶۱۰ اسب بخار و گشتاور آن ۹۱۰ نیوتن متر اعلام شده است.
نیروی این مجموعه توسط گیربکس سه سرعته DHT مدیریت می شود و باتری ۴۳.۲۴ کیلووات ساعتی LFP انرژی سیستم برقی را تامین می کند. برد تمام برقی حدود ۱۶۰ کیلومتر اعلام شده و شارژ سریع ۳۰ تا ۸۰ درصد نیز حدود ۳۷ دقیقه زمان می برد. مصرف ترکیبی اعلام شده برای خودرو حدود ۵.۹ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است، هرچند در یک پلاگین هیبرید، این عدد به میزان شارژ باتری و نحوه استفاده مالک وابستگی زیادی دارد.
در سمت مقابل، تانک ۳۰۰ کاملا بنزینی است و از موتور ۲ لیتری چهارسیلندر توربوشارژ GDI با ۲۲۷ اسب بخار و ۳۸۷ نیوتن متر استفاده می کند. این نیرو توسط گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک ZF به سیستم چهارچرخ محرک منتقل می شود. وزن خالص خودرو ۲۱۵۵ کیلوگرم، حداکثر سرعت ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت، شتاب صفر تا صد حدود ۹.۵ تا ۹.۶ ثانیه و مصرف ترکیبی حدود ۹.۹ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده است.
در اعداد خام، T2 تقریبا بازی را از سطح دیگری دنبال می کند، اما نکته مهم این است که این اختلاف الزاما به معنای برتری مطلق در همه شرایط نیست. وزن خالص T2 حدود ۲۱۱۰ کیلوگرم گزارش شده و تانک حدود ۲۱۵۵ کیلوگرم وزن دارد؛ یعنی تفاوت وزن چندان زیاد نیست. در عوض، T2 با گشتاور فوری موتورهای برقی و توان بسیار بالاتر، شتاب حدود ۵.۵ ثانیه ای ارائه می دهد. تانک در مقابل با سیستم انتقال قدرت مکانیکی تر، شاسی مستقل و معماری مخصوص آفرود، روی دوام و کنترل در مسیرهای دشوار تمرکز کرده است.
در T2 محور جلو به تعلیق مک فرسون و محور عقب به سیستم مستقل مولتی لینک مجهز است. این معماری برای خودرویی که باید هم در شهر و بزرگراه راحت باشد و هم در مسیرهای خاکی عملکرد مناسبی داشته باشد، انتخاب منطقی محسوب می شود. سیستم چهارچرخ محرک نیز کاملا با محورهای برقی شکل گرفته و امکان کنترل دقیق گشتاور را فراهم می کند.
تانک ۳۰۰ در جلو از تعلیق دوبل جناقی و در عقب از سیستم مولتی لینک استفاده می کند. تفاوت مهم تر اما به شاسی مربوط می شود. بدنه روی فریم مستقل قرار گرفته و سیستم انتقال قدرت چهارچرخ محرک آن نیز برای کار در مسیرهای سخت طراحی شده است. در نسخه شتابران، قفل دیفرانسیل الکترونیکی عقب وجود دارد و سیستم کنترل فرود از شیب و Crawl Control نیز به کمک راننده می آیند.
تانک ۳۰۰ همچنین زاویه ورود حدود ۳۶.۳ درجه و زاویه خروج ۳۷.۲ درجه دارد و قابلیت عبور از آب تا حدود ۷۰۰ میلی متر برای آن اعلام شده است. این اعداد وقتی با شاسی مستقل، ضرایب انتقال قدرت و تجهیزات آفرودی ترکیب می شوند، نشان می دهند که تانک صرفا یک SUV با ظاهر آفرودی نیست.
T2 هم در مسیر خاکی دست خالی نیست. سیستم چهارچرخ محرک برقی، حالت های مختلف رانندگی، قفل دیفرانسیل عقب و قابلیت هایی مانند کنترل حرکت در شیب و Tank Turn در نسخه های مجهز، آن را به خودرویی توانمند برای طبیعت گردی تبدیل می کنند. با این حال، از نظر مهندسی باید میان قابلیت آفرود و آفرودر شاسی مستقل تفاوت گذاشت. T2 برای ماجراجویی و مسیرهای خارج آسفالت بسیار جذاب است، اما تانک ۳۰۰ از نظر ساختار، برای فشارهای سنگین تر خارج جاده ای طراحی شده است.
مقایسه کابین، متریال و فضای داخلی
کابین T2 تقریبا ادامه همان فلسفه طراحی بیرونی است. نمایشگر مرکزی بزرگ ۱۵.۶ اینچی، کلاستر دیجیتال ۱۰.۲۵ اینچی و کنسول مینیمال، فضایی مدرن و تکنولوژیک ایجاد کرده اند. وقتی خودرو را روشن می کنید، احتمالا اولین چیزی که بیشتر از صدای موتور توجه شما را جلب می کند، نحوه مدیریت نرم و کم صدای سیستم برقی است.
در مقابل، کابین تانک ۳۰۰ ترکیبی از المان های لوکس و آفرودی است. نمایشگرهای دیجیتال، طراحی خاص دریچه های تهویه، تریم چرمی و استفاده از قطعات فلزی، فضای داخلی را از یک آفرودر سنتی فاصله داده اند. با این حال، کیفیت متریال در همه قسمت ها یکسان نیست و در بخش هایی همچنان پلاستیک سخت دیده می شود.
تیسان T2 به لطف فاصله محوری ۲۸۰۰ میلی متری، فضای مناسبی برای پنج سرنشین فراهم می کند و ظرفیت صندوق آن حدود ۵۸۰ لیتر است. این یعنی برای سفر خانوادگی، چمدان و تجهیزات کمپینگ، فرم عمودی بدنه به شکل کاملا کاربردی خودش را نشان می دهد. تانک ۳۰۰ از نظر فضای بار به اندازه T2 دلباز نیست، اما در عوض صندلی های جلو امکاناتی مانند گرمکن و ماساژور دارند و فضای کابین حس لوکس تری ایجاد می کند. در استفاده روزمره، T2 بیشتر حس یک خودروی تکنولوژیک و خانوادگی را منتقل می کند و تانک ۳۰۰ بیشتر شبیه یک آفرودر لوکس است که برای آسایش سرنشینان نیز بهینه شده است.
تیسان T2 از نظر تجهیزات رفاهی و ایمنی کاملا مطابق انتظار یک محصول مدرن چینی ظاهر می شود. نمایشگر ۱۵.۶ اینچی، کلاستر دیجیتال، سیستم صوتی Sony با ۱۲ بلندگو، دوربین ۵۴۰ درجه، سقف پانوراما، شارژر بی سیم، کروز کنترل تطبیقی، رادار نقطه کور، هشدار خروج از خط و سامانه های کمکی رانندگی از مهم ترین امکانات آن هستند.
تانک ۳۰۰ نیز مجموعه کاملی از تجهیزات دارد؛ دوربین ۳۶۰ درجه، کروز کنترل تطبیقی، رادار خط خوان، ترمز اضطراری، تابلوخوان، گرمکن و ماساژور صندلی های جلو، تهویه دوکاناله، نمایشگر ۱۲.۳ اینچی و سیستم صوتی چند بلندگویی از جمله امکانات آن هستند. تفاوت اصلی در این است که بخشی از تجهیزات تانک مستقیما برای آفرود طراحی شده اند. کرال کنترل، کنترل فرود از شیب و قفل دیفرانسیل عقب زمانی اهمیت خود را نشان می دهند که خودرو از آسفالت جدا شود. اینها آپشن هایی نیستند که صرفا برای جذاب تر شدن فهرست امکانات در کاتالوگ قرار گرفته باشند.
در T2 نیز فناوری قوای محرکه خودش بخشی از تجهیزات خودرو محسوب می شود. دو موتور برقی، توزیع هوشمند گشتاور، حالت های مختلف رانندگی و قابلیت های کنترلی، تجربه ای متفاوت ایجاد می کنند. بنابراین، اگر کابین را به تنهایی مقایسه کنیم، T2 مدرن تر به نظر می رسد، اما اگر کاربرد تجهیزات را در سفر و آفرود بررسی کنیم، تانک ۳۰۰ ابزارهای تخصصی تری در اختیار راننده می گذارد.
هزینه نگهداری و استهلاک
T2 از نظر مصرف سوخت می تواند در استفاده روزمره بسیار اقتصادی تر باشد، به خصوص اگر مالک امکان شارژ مرتب باتری را داشته باشد. در چنین شرایطی، بخش زیادی از رفت و آمد شهری می تواند با انرژی برق انجام شود. اما در مقابل، سیستم دو موتوره، باتری بزرگ و تجهیزات الکترونیکی پیچیده تر، وابستگی بیشتری به شبکه خدمات تخصصی ایجاد می کند.
تانک ۳۰۰ از این نظر ساختار سنتی تری دارد. موتور توربو، گیربکس ZF و سیستم چهارچرخ محرک مکانیکی، فناوری هایی هستند که شناخت آنها برای تعمیرکاران خودروهای وارداتی ساده تر از یک مجموعه پلاگین هیبرید چند موتوره است. البته مصرف بالاتر بنزین و وزن زیاد خودرو، هزینه های جاری بیشتری ایجاد می کنند.
در آفرود شرایط متفاوت می شود. رانندگی سنگین می تواند به لاستیک ها، ترمزها، قطعات تعلیق و اجزای انتقال قدرت هر دو خودرو فشار وارد کند. تانک به دلیل ساختار شاسی مستقل برای چنین استفاده ای آماده تر است، اما همین موضوع باعث نمی شود هزینه استهلاک آن در آفرود سنگین پایین باشد. برای T2 نیز مهم ترین نکته در بلندمدت، وضعیت باتری و قطعات تخصصی سیستم هیبرید خواهد بود. بنابراین، در زمان خرید صرفا مصرف سوخت را نباید دید. دسترسی به خدمات، تامین قطعات، گارانتی و توان تعمیر شبکه خدماتی در سیستم های برقی و هیبریدی به اندازه مشخصات روی کاغذ اهمیت دارد.
جمع بندی؛ تیسان T2 و تانک ۳۰۰ برای چه افرادی مناسب هستند
تیسان T2 و تانک ۳۰۰ اگرچه در تصاویر و حتی ابعاد کلی رقیب یکدیگر به نظر می رسند، اما از نظر مهندسی تفاوت عمیقی دارند. T2 یک خودروی یکپارچه مدرن است که قوای محرکه پلاگین هیبرید، موتورهای برقی، توان حدود ۶۱۰ اسب بخار و فناوری های روز را در یک بدنه آفرودی نما جمع کرده است.
تانک ۳۰۰ در نقطه مقابل، هنوز به فرمول کلاسیک SUVهای آفرودی وفادار مانده است. شاسی مستقل، موتور ۲ لیتری توربو، گیربکس ZF هشت سرعته، سیستم چهارچرخ محرک و تجهیزات تخصصی آفرود، شخصیت آن را شکل می دهند. بنابراین، این خودرو بیشتر از اینکه بخواهد با فناوری قوای محرکه شگفت زده کند، روی قابلیت مکانیکی و استحکام ساختاری حساب باز کرده است.
در استفاده شهری و جاده ای، T2 به واسطه سیستم هیبریدی، شتاب بسیار بالاتر، مصرف پایین تر و کابین دیجیتال، تجربه متفاوتی ارائه می دهد. در سفرهای طولانی نیز امکان استفاده از موتور بنزینی باعث می شود نگرانی مربوط به برد خودروهای تمام برقی وجود نداشته باشد. در طرف مقابل، تانک ۳۰۰ برای مالکانی که مسیرهای خاکی، سنگلاخی و آفرود جدی تری در برنامه دارند، فلسفه متفاوتی دارد.
در نهایت، جذابیت اصلی این مقایسه دقیقا همین جا است. تیسان T2 تلاش می کند آفرود را با فناوری آینده ترکیب کند، در حالی که تانک ۳۰۰ می خواهد آفرود سنتی را با امکانات یک SUV مدرن وارد عصر جدید کند. انتخاب میان این دو بیش از آنکه به برتری یک عدد در جدول مشخصات وابسته باشد، به نوع استفاده، میزان اهمیت آفرود واقعی، امکان شارژ و اولویت مالک میان فناوری و ساختار مکانیکی بستگی دارد.
دیدگاه کاربران