برلیانس H220 (اتومات – دنده‌ای)؛ بررسی جامع و مشخصات فنی

شرکت برلیانس در دهه 90 میلادی شروع بکار کرد و از سال 2003 به مونتاژکننده انحصاری محصولات بی ام و در چین تبدیل شد. برلیانس در فاصله سال‌های 2009 تا 2011 به عنوان هشتمین خودروساز بزرگ چین شناخته می‌شد و حتی در سال 2012 به رکورد تولید 650 هزار دستگاه خودرو نیز رسید. در میانه دهه 90 شمسی، برلیانس H220 در کنار چند محصول دیگر از این برند به خط تولید پارس خودرو راه پیدا کرد. قرار بود موتور ساخت این برند در محصول ملی سایپا یعنی شاهین هم نصب شود که با شروع تحریم‌ها، عملی نشد. البته ستاره بخت برلیانس هم به سرعت بی فروغ شد تا جایی که این روزها، برلیانس فقط به مونتاژ محصولات ب ام و مشغول است.

معرفی برلیانس H220

برلیانس H230 برای اولین بار در نمایشگاه پکن 2012 رونمایی و از آگوست همان سال در چین عرضه شد. تیپ هاچبک این خودرو یعنی برلیانس H220 هم یکسال بعد یعنی در نمایشگاه شانگهای 2013 معرفی شد و از اواخر همان سال و با قیمت 55 تا 68 هزار یوان به بازار آمد. نکته جالب اینکه تیپ برقی از سدان برلیانس H230 با نام H230EV هم در چین عرضه شده است. این خودرو تا سال 2020 و با قیمت پایه 180 هزار یوان در چین به فروش می‌رسید.

بنابر مطالب رسانه‌های چینی که در سال‌های 2012 و 2013 اخبار مربوط به برلیانس  H220 را پوشش می‌دادند، فرم بدنه این خودرو توسط شرکت ایتالیایی ایتال دیزاین طراحی شده اما درباره اصالت طراحی پلتفرم این خودرو و هرگونه ارتباط احتمالی آن با محصولات برندهای دیگر، هیچ خبری در دسترس نیست. درحالیکه برلیانس H230 در اوج موفقیت یعنی سال 2013 در چین به تعداد بیش از 51 هزار دستگاه فروخته شد، همتای هاچبک یعنی برلیانس H220 از استقبال بسیار کمتری برخوردار بود و در بالاترین حالت در سال 2014 توانست نظر ۱۰،۴۰۰ خریدار چینی را جلب کند.

برلیانس  H220 و H230 ابتدا خود شرکت سایپا تولید می‌شد، اما مدتی بعد، خط تولید این خودروها هم به کارخانه پارس خودرو منتقل شد و H230 و H220 در کنار سری ۳۰۰ با لوگوی پارس خودرو به بازار آمدند. برلیانس اچ۲۲۰ و  اچ۲۳۰ در فاصله سال‌های 1395 تا 1397 در خط تولید پارس خودرو مونتاژ می‌شد اما مشابه بازار چین، این مدل در ایران هم نسبت به برادر بزرگ‌تر یعنی برلیانس H330 و برلیانس H320 با استقبال کمتری مواجه شد.

در اوایل سال 1397 شرکت تاکسیرانی اعلام کرد که برلیانس H220 هم به ناوگان تاکسی‌های تهران اضافه شده است و رانندگان می‌توانند در کنار سمند، پژو 405 و پراید، این خودرو را نیز انتخاب کنند. البته همانطور که انتظار می‌رفت، این مورد هم به طور جدی اتفاق نیفتاد و اکنون سال‌هاست که برلیانس سری 200 به یکی از انبوه گزینه‌های موجود در بازار خودروهای دست دوم ایران بدل شده است.

طراحی ظاهری برلیانس H220

برای توصیف طراحی بدنه برلیانس  H220یک کلمه مناسب وجود دارد: خاص! استفاده از این کلمه برای توصیف طراحی ظاهری یک خودروی اسپرت یا لوکس، می‌تواند تعریف محسوب شود اما برای یک خودروی اقتصادی بدین معنی است که شاید مورد پسند عده‌ای واقع شود اما احتمالا به مذاق تعداد بیشتری از افراد خوش نخواهد آمد!

درواقع اختلاف نظر درباره طراحی ظاهری برلیانس سری ۲۰۰ از نمای جلوی آغاز می‌شود. فرم هندسی چراغ‌های جلو در ترکیب با دماغه، کمی عجیب و غیرمنتظره به نظر می رسد. توجه داشته باشید که در ابتدای ورود به بازار ایران یعنی زمانی که وظیفه مونتاژ سری 200 برعهده سایپا بود، جلوپنجره تیپ سدان یعنی  H230با تیپ هاچبک تفاوت داشت اما با انتقال تولید برلیانس سری 200 به خط پارس خودرو، نمای جلوی برلیانس H220 و H230 هم یکسان‌سازی شد و جلوپنجره تیپ هاچبک روی هر دو تیپ قرار گرفت.

در نمای جانبی، اوضاع طراحی تا حد زیادی بهتر به نظر می رسد و رینگ‌های 15 اینچ هم از نظر ابعاد و طراحی، با بدنه خودرو هماهنگی دارند. طراحی شیشه‌های جانبی و ستون‌ها نیز به نحوی است که در دید راننده و سرنشینان از محیط پیرامون، اختلال خاصی اما طراحی آینه‌های جانبی سری ۲۰۰ برای بدنه این خودرو کمی زمخت به نظر می‌رسد. در نمای جانبی برلیانس H220 با خطوط برجسته روی درها و فرم خمیده سقف، چهره‌ای پویا‌تر نسبت به همتای سدان را شاهد هستیم.

اما در نمای عقب شاهد بهبود اوضاع هستیم، چراکه می‌توان طرحی قابل انتظار و قابل قبول از یک هاچبک شرقی را مشاهده کرد. فرم کلی چراغ‌ها، متناسب به نظر می‌رسد، هرچند که گرافیک زیبایی ندارند زیرا طلق روکش آنها در هنگام روشن بودن چراغ‌ها، نور ضعیفی بازتاب می‌دهد و از آن گذشته، بیشتر به رنگ صورتی تمایل دارد تا قرمز که حداقل در خودروهای بازار ایران، امر متداولی نیست. خطوط منحنی و برجسته در صندوق عقب، نوار مشکی بخش پایینی سپر، محل قرارگیری پلاک در وسط سپر و دو شبرنگ به فرم خمیده، طراحی نمای عقب برلیانس H220 را شکل می‌دهد.

ابعاد بدنه برلیانس H220 در طول، عرض و ارتفاع به ترتیب 4170 ، 1703 و 1482 میلیمتر اعلام شده است. بنابراین با خودرویی جمع و جور طرف هستیم که برای حرکت و همچنین پیدا کردن جای پارک در شهرهای شلوغ، راننده را به دردسر نمی‌اندازد. فاصله 2570 میلیمتری بین محورها نیز از وجود فضای داخلی مناسب برای چنین خودرویی حکایت می‌کند که البته در جای خود به آن می‌پردازیم.

در نهایت باید به این مسئله اشاره کرد که طراحی بدنه برلیانس سری 200 برای یک خودروی اقتصادی عرضه‌شده در سال 2012 نسبتا قابل قبول به نظر می‌رسید و عرضه رنگ‌های متنوع هم به بهبود ظاهر کمک می‌کرد اما در برابر رقبای اصلی در بازار ایران یعنی پژو 206، پژو 207 و لیفان X50 تاحدی در موضع ضعف قرار داشت.

دو رقیب فرانسوی سن و سال به مراتب بالاتری دارند اما طراحی 206 به قدری خوب انجام شده است که لااقل در دهه 90 شمسی قدیمی به نظر نمی‌رسید. این وضعیت برای همتای بروزشده یعنی 207 به مراتب بهتر است تاجایی که این روزها به عنوان پرفروش‌ترین خودروی ایران دست یافته است. لیفان X50 هم که دو سال بعد از برلیانس سری 200 در بازار جهانی عرضه شد و به فاصله کمی به ایران آمد، طرحی نسبتا زیباتر ارائه می‌کرد ضمن اینکه ارتفاع بیشتر بدنه، لیفان X50 را در رده هاچبک کراس قرار می‌داد. البته طراحی ام وی ام 315 در مقایسه با برلیانس H220 برتری خاصی نداشت، هرچند که نمای جلوی این مدل پس از بروزرسانی و در تیپ پلاس، بسیار بهتر از قبل شد.

به هرحال اکنون که نزدیک به یک دهه از عرضه برلیانس H220 در ایران می‌گذرد، دیگر نمی‌توان طراحی بدنه این خودرو را عامل مهمی برای خرید آن درنظر گرفت.

طراحی داخلی برلیانس H220

با ورود به فضای کابین برلیانس سری 200 با پوشش پلاستیکی روی داشبورد به رنگ نقره‌ای مواجه هستیم که تقلیدی واضح از هاچبک‌های اسپرت اروپایی همچون آلفاروئو میتو و دی اس 3 به شمار می‌آید. البته قرار نیست کابین این خودروی چینی اقتصادی را با هم‌رده‌های اروپایی اشتباه بگیرید، چراکه کیفیت نامرغوب قطعات، حقیقت را به شما یادآوری می‌کند. وضعیت به نحوی است که حتی با فشار انگشت روی قطعات پلاستیکی، صدایی از آنها به گوش می‌رسد. قطعات پلاستیکی به رنگ مشکی پیانویی هم وضعیت بهتری ندارند و آسیب‌پذیر به نظر می‌رسند. اما همین کیفیت پایین در مقایسه با خودروهای داخلی، قابل قبول ارزیابی می‌شود چراکه مونتاژ مناسب و طراحی هماهنگ، از به چشم آمدن ایرادات کیفی جلوگیری می‌کند.

استفاده از خطوط مستقیم و طراحی متقارن در داشبورد باعث شده فضای کابین شلوغ به نظر نرسد. چینش عمودی کلیدها و دریچه‌های تهویه در کنسول میانی برلیانس H220، دسترسی آسان راننده و سرنشین جلو به تنظیمات سیستم تهویه و امکانات دیگر را فراهم می‌کند.

طراحی فرمان سه‌شاخه با لوگوی برلیانس در مرکز، نمایی اسپرت‌تر به کابین داده و در نسخه‌های فول‌تر، دکمه‌های کنترلی روی فرمان نیز طرح سیستم تهویه با سه کنترلر گردان، قابل قبول به نظر می‌رسد اما پنل سیستم صوتی طرحی قدیمی دارد، چراکه نه تنها از نمایشگر بی‌نصیب مانده بلکه فضایی هم برای نصب آن پیش‌بینی نشده است. البته در میانه داشبورد یک نمایشگر کوچک چندمنظوره قرار دارد که اطلاعات سیستم صوتی و تهویه را نمایش می‌دهد، موردی که لااقل برای عرضه ابتدایی این خودرو یعنی سال 2012 کاملا قابل قبول است. طراحی رودری‌ها، اهرم دنده و فرمان دی‌کات به همراه دو آمپر استوانه‌ای صفحه کیلومتر با نورپردازی نارنجی روشن، خوشایند به نظر می‌رسد.

گذشته از اینها به همان نکته‌ای می‌رسیم که در بخش طراحی ظاهری به آن اشاره کردیم یعنی فاصله 2.57 متری بین محورها که با وجود ابعاد جمع‌وجور بدنه، فضایی نسبتا جادار و راحت را برای سرنشینان به همراه می‌آورد. فضای صندوق عقب برلیانس H220 اتومات و دنده‌ای، 250 لیتر اعلام شده که حداقل از فضای 245 لیتری پژو 206 و 207 بزرگ تر است اما با فضای 320 لیتری رنو ساندرو فاصله زیادی دارد. بنابر اعلام سازنده، گنجایش بار قابل حمل با برلیانس H220 پس از تا کردن صندلی‌های عقب به حدود 1200 لیتر می‌رسد.

در نگاه کلی می‌توان طراحی فضای داخلی برلیانس H220 را ساده اما مدرن و قابل قبول توصیف کرد که با هویت اقتصادی این خودرو تناسب دارد و در مقایسه با طراحی خارجی، می‌تواند نظر افراد بیشتری را جلب کند. این محیط می‌تواند فضای نسبتا مناسب و کاربردی برای چهار سرنشین بالغ فراهم ‌کند تا حداقل در سفرهای کوتاه و درون‌شهری، تا حدی احساس راحتی داشته باشند.

مشخصات فنی برلیانس H220 اتومات و دنده‌ای

برلیانس H220 به پیشرانه ۱۵۰۰ سی‌سی مشترک با سری ۳۰۰ مجهز شده که بنابر اعلام منابع رسمی، تحت لیسانس میتسوبیشی ساخته شده است. این پیشرانه تنفس طبیعی، 103 اسب‌بخار نیرو در 5800 دور در دقیقه و گشتاور 138 نیوتن‌متر در 3800 دور در دقیقه را تولید می‌کند که با اختلاف اندک از خروجی پیشرانه TU5 کمتر است.

شتاب صفر تا صد برلیانس H220 در نسخه دنده‌ای 12.3 ثانیه و در نسخه اتوماتیک نزدیک به 14 ثانیه و حداکثر سرعت هر دو نسخه حدود 170 کیلومتر بر ساعت اعلام شده است.

سیستم تعلیق برلیانس H220 در محور جلو از طراحی مک‌فرسون و در محور عقب از تعلیق نیمه‌مستقل بهره می‌برد.

سیستم ترمز در هر دو نسخه دنده‌ای و اتوماتیک برلیانس H220 به صورت دیسکی در جلو و کاسه‌ای در عقب طراحی شده که نیروی کمکی ABS و EBD را نیز به همراه دارد. وزن این خودرو هم در دو تیپ به ترتیب 1184 و 1214 کیلوگرم اعلام شده است.

مدل دنده‌ای H220 که گیربکس ۵ دنده دستی را به همراه دارد، دقت و هماهنگی نسبتا خوبی در تعویض دنده‌ها ارائه می‌دهد و شتابگیری قابل قبول دارد اما در تیپ اتوماتیک که در حقیقت به گیربکس نیمه‌اتوماتیک یا AMT مجهز است، اوضاع فرق می‌کند. این نوع جعبه دنده فقط در ظاهر به جعبه دنده خودکار شباهت دارد اما در واقع چیزی بیش از یک جعبه دنده دستی با کلاچ اتوماتیک نیست که هرچند رانندگی در ترافیک را راحت‌تر می‌کند، اما به دلیل تعویض دنده کند و انتقال احساس ضربه، مورد انتقاد برخی کاربران قرار دارد. بنابراین نمی‌توان انتظار داشت که ترکیب موتور ۱۵۰۰ سی سی تنفس طبیعی با این جعبه دنده، خروجی قابل توجه‌ای داشته باشد.

عملکرد برلیانس H220 به خصوص در شروع حرکت با تنبلی و کندی نسبی مواجه است. البته اگر قبلا با سایر خودروهای اقتصادی اتوماتیک بازار رانندگی کرده‌اید و از  برلیانس H220 هم توقع یک رانندگی آرام و اقتصادی داشته باشید، به احتمال زیاد می‌توانید با عملکرد آن کنار بیایید اما اگر به شتابگیری بهتر و هماهنگی بیشتر جعبه دنده و موتور اهمیت می‌دهید، بد نیست نگاهی به پژو ۲۰۷ داشته باشید. و نسبت به ابعاد بدنه، تناسب قابل قبولی میان قدرت موتور و وزن خودرو وجود دارد.

سیستم تعلیق برلیانس H220  سواری نسبتا خشکی فراهم کرده که البته می توان گفت از خانواده پژو ۲۰۶ به وضوح نرم‌تر است اما نسبت به سایپا آریو یا سمند عقب‌تر قرار می‌گیرد. این خودرو در مسیرهای شهری و بین شهری پایداری مناسبی دارد هرچند که با توجه به طراحی اقتصادی، در سرعت‌های بالا از لحاظ هندلینگ محدودیت‌هایی دارد.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

آپشن های برلیانس H220 اتومات و دنده‌ای

برلیانس H220 با توجه به زمان عرضه در چین و همچنین قیمت روز خودرو بسیار ارزان، از امکانات رفاهی نسبتا قابل‌قبول بهره‌مند بود. سیستم تهویه مطبوع دستی، چراغ‌های مه‌شکن جلو، فرمان برقی، ‌بالابر برقی برای هر چهار شیشه جانبی، آینه‌های جانبی برقی همراه با گرمکن و قفل مرکزی با ریموت کنترل، امکانات رفاهی محدود ولی کاربردی این خودرو را تشکیل می‌دهد.

در تیپ اتوماتیک، فهرست امکانات رفاهی به کلیدهای کنترلی روی فرمان، سنسور عقب، سانروف برقی، 4 بلندگو برای سیستم صوتی و رینگ آلومینیومی افزایش پیدا می‌کرد. برلیانس H220 در بخش تجهیزات ایمنی هم به دو عدد کیسه هوا برای راننده و سرنشین جلو، نیروی کمکی ABS ترمز همراه با توزیع الکترونیکی نیرو یعنی EBD ،کمربندهای ایمنی سه‌نقطه‌ای برای سرنشینان جلو و عقب، قفل ایمنی کودک و سیستم قطع خودکار سوخت در زمان تصادف مجهز بود.

ظاهرا نسخه‌ای از این خودرو که به ایربگ‌های جانبی هم مجهز بوده در تست تصادف موسسه چینی C-NCAP موفق به دریافت 5 ستاره ایمنی شده است. این نتیجه را نمی‌توان به تیپ موجود در ایران هم تعمیم داد اما به هرحال در مقایسه با وضعیت ایمنی نامشخص اکثر رقبای موجود در ایران، بسیار بهتر به نظر می‌رسد.

حتی اگر کمبود شدید تجهیزات رفاهی در تیپ دنده‌ای برلیانس H220 را بپذیریم و آن را به حساب هویت اقتصادی این خودرو بگذریم، لااقل از تیپ اتوماتیک انتظار می‌رود که موارد دیگری شامل سیستم تهویه خودکار، کروزکنترل و نمایشگر مرکزی را هم به خریدار ارائه کند.

اما واقعیت این است که برگ برنده اصلی برلیانس H220 اتوماتیک در مقابل رقبایی همچون پژو 207 یا ساندرو فقط به سانروف محدود می‌شود که با توجه به سایر ویژگیهای این خودرو، معلوم نیست بتواند بر تصمیم نهایی مشتری تاثیر زیادی بگذارد.

قیمت برلیانس H220 در بازار

طبیعی است که خریداران یک خودروی چینی اقتصادی همچون برلیانس H220، بیشتر در مورد هزینه‌های نگهداری نگران باشند، مخصوصا که به علت توقف تولید و فروش خودرو، چندان نمی‌توان روی شبکه خدمات‌ پارس ‌خودرو حساب کرد.

بسیاری از قطعات مصرفی نظیر لنت، دیسک و صفحه کلاچ، کمک‌فنرها و فیلترها همچنان در بازار موجود است و برخی قطعات هم بین محصولات برلیانس و حتی سایر خودروهای چینی مشابهت دارد اما برای تامین تعدادی از قطعات اصلی برلیانس مانند قطعات موتور، گیربکس اتوماتیک و اجزای الکترونیکی، برخی چالش‌ها‌ وجود دارد. هزینه قطعات فنی و ظاهری نیز نسبت به سال‌های گذشته با افزایش چشمگیر مواجه شده است.

پیشرانه 1.5 لیتری برلیانس H220 در صورت انجام سرویس منظم و استفاده از روغن موتور باکیفیت، چندان دردسرساز نیست. اما وضعیت گیربکس اتوماتیک AMT فرق دارد، چراکه مشکلات نرم‌افزاری یا تاخیر در تعویض دنده‌ها در این گیربکس مشاهده شده است. رنگ بدنه و متریال کابین برلیانس از نظر کیفیت کلی و استحکام در حد متوسط ارزیابی می‌شود زیرا در برخی نمونه‌ها می‌توان افت کیفیت روکش صندلی‌ها و بروز سروصدا در کابین را مشاهده کرد.

سیستم تعلیق و جلوبندی برلیانس  H220 هم در گذر زمان مستعد خرابی بوش‌ها و کمک‌فنرها است.

در میان رقبا، لیفان X50 و ام‌وی‌ام 315 هاچبک از برتری خاصی نسبت به H220 برخوردار نیستند اما در مقابل، مهمترین رقیب یعنی پژو 206 با شبکه گسترده خدمات پس از فروش، آشنایی تعمیرکاران و فراوانی نسبی قطعات یدکی، می‌تواند خیلی بیشتر از یک دهه قبل در برابر برلیانس H220 عرض اندام کند. همچنان باید به تیبا 2 اشاره کرد که در زمان عرضه برلیانس H220 به عنوان رقیب این خودرو شناخته نمی‌شد اما نوادگان تیبا یعنی کوییک و اطلس این روزها به گزینه‌های اصلی بازار خودروهای اقتصادی تبدیل شده‌اند. به‌طور کلی، نگهداری از برلیانس H220 نسبت به رقبای داخلی مانند کوئیک و پژو 206 به صرف حوصله و هزینه بیشتر نیاز دارد ضمن اینکه فروش خودرو برلیانس H220 هم چندان کار راحتی نیست.

نویسنده: عماد رحمتی راد