بوگاتی همواره شهرت خود را بر پایه رساندن عملکرد خودروها به مرزهای جنون‌آمیز بنا کرده است، اما میت ریماک رویکرد متفاوتی را برای آینده این برند در نظر دارد. مدیرعامل بوگاتی اشاره کرده است که مدل توربیون مجهز به موتور V16 کازوورث، تنها یک هایپرکار نیست، بلکه پلتفرمی است که می‌تواند افق‌های جدیدی را پیش روی کارخانه مولشایم قرار دهد.
نسخه‌های مشتق‌شده یا مدل‌های مستقل آینده می‌توانند سبک‌تر و درگیرکننده‌تر باشند؛ به این معنا که شاید سخت‌افزارهای هیبریدی و گیربکس دوکلاچه حذف شده و جای خود را به یک پیشرانه درون‌سوز خالص با گیربکس دستی سه‌پداله بدهند. ریماک در مصاحبه با مجله تاپ‌گیر تاکید کرد که بوگاتی اکنون از محدودیت‌های شرکتی گروه فولکس‌واگن رها شده و می‌تواند کاملا متفاوت و خلاقانه فکر کند. وقتی از او پرسیده شد که آیا بوگاتی احتمال استفاده از گیربکس دستی را در نظر دارد، او با اشتیاق پاسخ داد: «قطعا. شک نکنید.»
ثروتمندان عاشق بوگاتی دنده‌ای هستند!
اگرچه این پاسخ تایید قطعی تولید یک هایپرکار سه‌پداله نیست، اما صرف بررسی این ایده کافی است تا ثروتمندان چک‌های سفید امضا را روانه دفتر ریماک کنند. نسخه «استاندارد» توربیون حتی پیش از آغاز تولید کاملا پیش‌فروش شد؛ بنابراین تصور اینکه یک نسخه کاملا درون‌سوز و دستی به یک موفقیت فوری تبدیل شود، دشوار نیست. حذف سه موتور الکتریکی، گیربکس دوکلاچه و به‌ویژه پکیج باتری ۲۵ کیلووات‌ساعتی، وزن خودرو را به شدت کاهش می‌دهد و نویدبخش یک تجربه رانندگی بی‌نظیر است. کلکسیونرها برای خرید چنین خودرویی صف خواهند کشید، زیرا ارزش یک توربیون دستی در ۲۰ تا ۳۰ سال آینده بسیار بیشتر از نسخه هیبریدی خواهد بود.
موتور بوگاتیخود پیشرانه به تنهایی دلیلی قانع‌کننده برای اجرای این پروژه است. موتور ۸.۳ لیتری V16 تنفس طبیعی بوگاتی بدون هیچ‌گونه کمک الکتریکی، ۹۸۶ اسب بخار قدرت و ۹۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند و دور موتور آن تا ۹۰۰۰ دور بر دقیقه بالا می‌رود. این خروجی فوق‌العاده برای قرار دادن یک توربیون دستی در لیگی بی‌رقیب کاملا کافی است، حتی بدون حضور موتورهای الکتریکی که خلاء گشتاور را در دورهای پایین پر می‌کنند.
چالش بوگاتی
بزرگ‌ترین چالش مهندسی در این مسیر، طراحی گیربکس دستی ویژه‌ای است که بتواند این قدرت حیرت‌انگیز را تحمل کند. اضافه کردن پدال سوم در این سطح از پرفورمنس، بسیار پیچیده‌تر از چیزی است که به نظر می‌رسد. با این وجود، تولید یک پیشرانه V16 تنفس طبیعی برای یک خودروی جاده‌ای نیز در ابتدا ایده‌ای دیوانه‌وار به نظر می‌رسید، اما بوگاتی آن را محقق کرد. بنابراین، توسعه یک گیربکس دستی برای آن چندان غیرممکن نیست و اگر برندی در جهان وجود داشته باشد که بتواند فقط به دلیل «جذابیت فنی» دست به انجام چنین پروژه‌ای بزند، آن برند قطعا بوگاتی است.
موتور بوگاتیبوگاتی هنوز برنامه قطعی خود را برای تولید توربیون سبک‌وزن با گیربکس دستی اعلام نکرده است. با این حال، با توجه به اینکه ریماک یک ماشین‌باز واقعی است و به خوبی می‌داند هایپرکارهای تمام‌الکتریکی فروش چندان موفقی در بازار ندارند، ساخت یک توربیون «آنالوگ» تصمیمی کاملا منطقی به نظر می‌رسد.
موتور غول‌پیکر V16 توربیون، به تنهایی دهن‌کجی بزرگی به روند کوچک‌سازی موتورها در صنعت خودروسازی است. در حالی که سایر خودروسازان با استفاده از توربوشارژرها قدرت بیشتری از موتورهای کوچک‌تر استخراج می‌کنند، بوگاتی مسیر مخالفی را در پیش گرفت و یک موتور تنفس طبیعی با بیشترین تعداد سیلندر در تاریخ خودروهای جاده‌ای تولید کرد. ترکیب این پیشرانه با یک گیربکس دستی، این روحیه سرکش را یک قدم جلوتر می‌برد.
در دنیای هایپرکارها که گیربکس‌های اتوماتیک به دلیل تعویض دنده‌های سریع‌تر به استاندارد بی‌بدیل تبدیل شده‌اند و خودروسازان به صورت وسواس‌گونه‌ای به دنبال کاهش صدم‌های ثانیه در شتاب‌گیری و زمان‌گیری پیست هستند، یک توربیون دستی قرار نیست خودروی سریع‌تری باشد؛ بلکه قرار است ارتباطی مستقیم و خالص میان راننده و پیشرانه برقرار کند تا هر تعویض دنده به یک رویداد هیجان‌انگیز تبدیل شود و راننده را به عنوان عنصر اصلی، درگیر فرآیند رانندگی کند.
دیدگاه کاربران