نسل جدید نیسان قشقایی به تازگی توسط شرکت پارسا موتور سامان وارد بازار ایران شده است. اما آیا این خودرو ارزش خرید دارد؟
قشقایی برای بازار ایران فقط یک نام در میان انبوه کراس‌اوورهای وارداتی نیست. این خودرو زمانی وارد بازار کشور شد که هنوز تب کراس‌اوورها به اندازه امروز فراگیر نشده بود و توانست تصویری متفاوت از یک خودروی خانوادگی ژاپنی ارائه دهد؛ خودرویی که هم ابعاد جمع‌وجوری برای شهر داشت و هم به واسطه ارتفاع بیشتر از سطح زمین و فضای کابین مناسب، می‌توانست نقش یک SUV خانوادگی را بازی کند. حالا نسل جدید قشقایی دوباره به ایران برگشته، اما این بار در بازاری که انتخاب برای خریدار بسیار بیشتر شده است.
نسخه‌ای که پارسا موتور سامان برای بازار ایران در نظر گرفته، از مبدا انگلستان وارد کشور می‌شود؛ موضوعی که برای این خودرو اهمیت ویژه‌ای دارد، چرا که قشقایی نسل سوم اساساً برای بازار اروپا توسعه پیدا کرده و در کارخانه نیسان در ساندرلند انگلستان تولید می‌شود. نیسان نیز قشقایی را یکی از محصولات مهم تولیدی خود در بریتانیا معرفی می‌کند؛ خودرویی که طراحی آن در اروپا، مهندسی آن در مرکز فنی نیسان در کرانفیلد و تولید آن در ساندرلند انجام می‌شود.
اما در شرایطی که بازار ایران پر از کراس‌اوورهای چینی مجهز و حتی خودروهای هیبریدی شده، یک سؤال جدی مطرح است: آیا قشقایی جدید هنوز آن‌قدر جذاب هست که بتوان برای خریدش هزینه بیشتری پرداخت کرد؟
پاسخ این سؤال را نمی‌توان صرفاً با گفتن «نیسان یک برند معتبر است» داد. قشقایی جدید نقاط قوت مشخصی دارد، اما محدودیت‌هایی هم دارد که قبل از خرید باید آن‌ها را شناخت.
ویدیوی معرفی نیسان قشقایی نسل ۳
قشقایی جدید دقیقاً چه خودرویی است؟
نسل سوم قشقایی با کد J12، از نظر ابعاد و جایگاه، جایی میان کراس‌اوورهای شهری کوچک و SUV های خانوادگی بزرگ‌تر قرار می‌گیرد. طول خودرو ۴۴۲۵ میلی‌متر، عرض آن بدون احتساب آینه‌ها ۱۸۳۵ میلی‌متر و فاصله محوری آن ۲۶۶۵ میلی‌متر است. حجم صندوق نیز در نسخه‌های مختلف تا حدود ۵۰۰ لیتر می‌رسد.
این ابعاد برای بازار ایران یک مزیت محسوب می‌شود. قشقایی آن‌قدر بزرگ نیست که در استفاده روزمره شهری دست‌وپاگیر باشد و در عین حال فضای کابین و صندوق آن برای یک خانواده چهار یا پنج نفره مناسب است.
از طرف دیگر، طراحی نسل جدید نسبت به قشقایی‌های قدیمی کاملاً دگرگون شده است. چراغ‌های باریک، جلوپنجره بزرگ V-Motion، خطوط تیزتر بدنه و فرم نسبتاً عضلانی گلگیرها باعث شده‌اند خودرو ظاهر جدی‌تر و مدرن‌تری پیدا کند. نکته مثبت اینجاست که نیسان برای جلب توجه سراغ طراحی بیش از حد شلوغ نرفته و ظاهر قشقایی همچنان نسبتاً متین و قابل قبول باقی مانده است.
این موضوع شاید در بلندمدت اهمیت بیشتری پیدا کند؛ چرا که طراحی خودروهای پر از خطوط و جزئیات معمولاً سریع‌تر از مد می‌افتد، اما قشقایی تلاش کرده بین مدرن بودن و پختگی تعادل برقرار کند.
موتور ۱.۳ لیتری برای قشقایی کافی است؟
یکی از مهم‌ترین بحث‌ها درباره نسخه وارداتی پارسا موتور سامان، پیشرانه آن است. این خودرو به موتور چهار سیلندر ۱.۳ لیتری توربوشارژ مجهز شده که در کنار سیستم هیبرید خفیف ۱۲ ولتی فعالیت می‌کند.
توان این مجموعه در نسخه X-Tronic به ۱۵۸ اسب‌بخار و گشتاور آن به ۲۷۰ نیوتن‌متر می‌رسد. نیرو نیز از طریق گیربکس X-Tronic به چرخ‌های جلو منتقل می‌شود. در نگاه اول شاید حجم ۱.۳ لیتری برای یک کراس‌اوور خانوادگی کمی کم به نظر برسد، اما توربوشارژ بودن موتور باعث شده قشقایی از نظر عملکرد با یک موتور تنفس طبیعی ۱.۳ لیتری قابل مقایسه نباشد. گشتاور ۲۷۰ نیوتن‌متری نیز از دورهای نسبتاً پایین در دسترس قرار می‌گیرد و برای استفاده شهری و جاده‌ای عملکرد قابل قبولی ایجاد می‌کند. شتاب صفر تا صد این نسخه طبق اطلاعات رسمی بازار اروپا حدود ۹.۲ ثانیه است و حداکثر سرعت آن به حدود ۱۹۹ کیلومتر بر ساعت می‌رسد.
بنابراین نباید انتظار یک کراس‌اوور اسپرت را داشته باشید، اما برای استفاده خانوادگی، سبقت‌های معمول و حرکت در بزرگراه، عملکرد موتور کاملاً قابل دفاع است. در واقع، قشقایی بیشتر برای راننده‌ای ساخته شده که تعادل میان مصرف، نرمی و عملکرد را می‌خواهد و نه کسی که شتاب و هیجان رانندگی را در اولویت اول قرار داده است.
سیستم مید هایبرید قشقایی چه تفاوتی با یک هیبرید واقعی دارد؟
یکی از نکاتی که هنگام خرید قشقایی باید به آن توجه کرد، اصطلاح Mild Hybrid است. وجود کلمه «هیبرید» ممکن است برخی خریداران را به اشتباه بیندازد که با خودرویی مشابه تویوتاهای هیبریدی مواجه هستند، در حالی که چنین نیست.
سیستم هیبرید خفیف قشقایی از یک باتری لیتیوم‌یون ۱۲ ولتی استفاده می‌کند و در زمان کاهش سرعت انرژی را بازیابی می‌کند. این انرژی می‌تواند برای استارت سریع‌تر، سیستم Stop/Start، حرکت در حالت پیمایش و کمک محدود به موتور بنزینی استفاده شود. نیسان تأکید می‌کند که این سیستم با هدف بهبود راندمان و کاهش مصرف سوخت طراحی شده و ساختار آن با e-POWER متفاوت است.
بنابراین اگر به دنبال یک خودروی هیبریدی هستید که بخش قابل توجهی از مسیر را با موتور برقی طی کند، نسخه Mild Hybrid قشقایی چنین قابلیتی ندارد. اما اگر هدف شما کاهش مصرف و استفاده از یک قوای محرکه مدرن‌تر بدون پیچیدگی یک هیبرید کامل باشد، این سیستم می‌تواند انتخاب منطقی‌تری باشد.
قشقایی در شهر و جاده چه رفتاری دارد؟
قشقایی از ابتدا با هدف استفاده خانوادگی و شهری توسعه پیدا کرده و نسل جدید نیز همین فلسفه را حفظ کرده است. فرمان خودرو برای استفاده شهری سبک و قابل کنترل است و ابعاد نسبتاً جمع‌وجور آن باعث می‌شود پارک و مانور در خیابان‌های شلوغ کار دشواری نباشد. از طرف دیگر، ارتفاع مناسب صندلی راننده دید خوبی نسبت به محیط اطراف ایجاد می‌کند.
در جاده نیز سیستم تعلیق تلاش می‌کند میان راحتی و پایداری تعادل ایجاد کند. پلتفرم CMF-C که قشقایی روی آن توسعه پیدا کرده، از ابتدا با هدف کاهش وزن، افزایش استحکام بدنه و بهبود رفتار دینامیکی طراحی شده است. نیسان در زمان معرفی نسل جدید نیز روی همین موضوع تأکید داشت.
با این حال، قشقایی خودرویی برای رانندگی تهاجمی نیست. سیستم انتقال قدرت CVT نیز بیشتر روی نرمی و راندمان تمرکز دارد تا تعویض دنده‌های سریع و حس اسپرت. در نتیجه اگر در بازار ایران به دنبال یک کراس‌اوور پرشتاب هستید، گزینه‌هایی وجود دارند که از این نظر هیجان بیشتری ارائه می‌کنند. اما برای استفاده روزمره، رفتار نرم و قابل پیش‌بینی قشقایی را می‌توان یکی از نقاط قوت آن دانست.
کابین و امکانات؛ آیا قشقایی از رقبای چینی عقب می‌ماند؟
این قسمت احتمالاً یکی از چالش‌های اصلی قشقایی در بازار ایران است. کابین نسل جدید نسبت به گذشته مدرن‌تر شده و در تیپ‌های مختلف، امکاناتی مانند نمایشگر مرکزی، کلاستر دیجیتال، دوربین عقب یا ۳۶۰ درجه، کروز کنترل، سیستم‌های کمک‌راننده، تهویه مطبوع اتوماتیک و امکانات اتصال تلفن همراه ارائه می‌شود. در بازار بریتانیا، حتی نسخه پایه Acenta Premium نیز نمایشگر ۱۲.۳ اینچی NissanConnect، دوربین عقب و ورود بدون کلید را ارائه می‌کند و تیپ‌های بالاتر امکانات بیشتری دارند.
اما نکته اینجاست که وقتی قشقایی وارد بازار ایران می‌شود، باید آن را با خودروهای چینی موجود مقایسه کرد؛ خودروهایی که گاهی با قیمت مشابه، نمایشگرهای بزرگ‌تر، صندلی برقی، ماساژ، سیستم صوتی حرفه‌ای و مجموعه‌ای طولانی از امکانات رفاهی ارائه می‌کنند.
بنابراین قشقایی احتمالاً در رقابت «تعداد آپشن به ازای مبلغ پرداختی» برنده نخواهد بود. در عوض، نقطه قوت آن جای دیگری است؛ طراحی کابین، ارگونومی، کیفیت ساخت و تجربه استفاده از خودرو بیشتر روی کاربرد واقعی تمرکز دارند تا نمایش یک فهرست طولانی از امکانات.
یک مزیت مهم برای ایران؛ واردات از انگلستان
مبدأ واردات قشقایی پارسا موتور سامان، یکی از نکاتی است که می‌تواند برای بخشی از خریداران جذاب باشد. این خودرو در کارخانه نیسان در ساندرلند انگلستان تولید می‌شود و قشقایی از سال ۲۰۰۶ یکی از محصولات مهم این کارخانه بوده است. نیسان اعلام کرده که میلیون‌ها دستگاه قشقایی از زمان آغاز تولید آن در بریتانیا ساخته شده و این خودرو یکی از صادرات مهم صنعت خودروی انگلستان محسوب می‌شود.
البته «ساخت انگلستان» به‌تنهایی تضمین‌کننده کیفیت بالاتر از تمام خودروهای رقیب نیست؛ اما برای خودرویی که قرار است با برندهای چینی و دیگر محصولات وارداتی در بازار ایران رقابت کند، تولید در یکی از مراکز اصلی تولید نیسان در اروپا می‌تواند برای برخی خریداران یک امتیاز روانی و کیفی باشد.
از طرف دیگر، این موضوع نشان می‌دهد نسخه مورد نظر بازار ایران صرفاً یک محصول ویژه بازارهای در حال توسعه نیست، بلکه از خانواده قشقایی‌های اروپایی است.
مشکل اصلی قشقایی در ایران چیست؟
شاید بزرگ‌ترین چالش قشقایی نه موتور باشد، نه طراحی و نه حتی امکانات؛ بلکه قیمت نهایی است. قشقایی در بازار جهانی خودرویی میان‌رده محسوب می‌شود، اما هزینه واردات، تعرفه، عوارض و شرایط بازار ایران می‌تواند قیمت آن را به محدوده‌ای برساند که رقابت بسیار سخت‌تر شود.
در چنین شرایطی خریدار باید از خودش بپرسد آیا حاضر است برای برند نیسان، تولید انگلستان، کیفیت ساخت و تجربه رانندگی متعادل، در مقابل رقبایی که امکانات بیشتری ارائه می‌دهند، هزینه بالاتری پرداخت کند یا خیر.
این تصمیم کاملاً به اولویت‌های خریدار بستگی دارد. اگر اولویت شما تعداد آپشن، قدرت بالا و ظاهر بسیار پرزرق‌وبرق باشد، قشقایی احتمالاً بهترین گزینه بازار نیست. اما اگر کیفیت ساخت، اعتبار برند، طراحی پخته، ابعاد مناسب و یک تجربه رانندگی متعادل برایتان اهمیت بیشتری دارد، داستان متفاوت خواهد بود.
در نهایت؛ آیا نیسان قشقایی جدید ارزش خرید دارد؟
قشقایی جدید را باید خودرویی دانست که تلاش می‌کند همه چیز را در یک نقطه متعادل نگه دارد. موتور ۱.۳ لیتری توربو با ۱۵۸ اسب‌بخار برای استفاده روزمره کافی است، سیستم Mild Hybrid به کاهش مصرف و بهبود راندمان کمک می‌کند، ابعاد خودرو برای شهر مناسب است و کابین نیز نسبت به نسل‌های قدیمی کاملاً مدرن شده است.
از طرف دیگر، قشقایی قرار نیست در بازار ایران با بیشترین قدرت یا بیشترین تعداد آپشن شناخته شود. حتی سیستم هیبریدی آن نیز از نوع Mild Hybrid است و نباید با هیبریدهای کامل یا e-POWER اشتباه گرفته شود. بنابراین پاسخ به سؤال اصلی مقاله، بله است؛ اما با یک شرط مهم: قیمت مناسب.
اگر پارسا موتور سامان بتواند قشقایی تولید انگلستان را با قیمتی عرضه کند که فاصله آن با رقبای هم‌کلاس بیش از حد زیاد نباشد، این خودرو می‌تواند برای خریدار ایرانی گزینه‌ای منطقی و متفاوت باشد. قشقایی برای کسی مناسب است که به جای تعداد آپشن‌ها، مجموعه‌ای متعادل از کیفیت ساخت، اعتبار برند، طراحی، مصرف منطقی و تجربه رانندگی را می‌خواهد. در مقابل، اگر قیمت نهایی آن به محدوده‌ای برسد که با کراس‌اوورهای بزرگ‌تر و مجهزتر رقابت کند، انتخاب قشقایی دشوارتر خواهد شد.
در نهایت، شاید مهم‌ترین نکته این باشد که قشقایی جدید قرار نیست با هیجان یا فهرست بلندبالای آپشن‌ها شما را متقاعد کند؛ برگ برنده آن پختگی است. خودرویی که سال‌ها برای بازار اروپا توسعه پیدا کرده، در انگلستان تولید می‌شود و حالا قرار است در بازار پیچیده و متفاوت ایران شانس خود را امتحان کند. اگر قیمت‌گذاری درست باشد، همین رویکرد متعادل می‌تواند مهم‌ترین دلیل ارزش خرید آن باشد.
دیدگاه کاربران