رنو پارس تندر؛ بررسی جامع و مشخصات فنی

داچیا لوگان که در ایران با نام رنو تندر90 شناخته می‌شود، نزدیک به 23 سال پیش و به عنوان خودرویی اقتصادی معرفی شد. در همان دوران بود که در ایران از این خودرو به عنوان جانشین پیکان نام برده می‌شد. پس از حاشیه‌های فراوان، تندر 90 به ایران رسید و طی 12 سال در چند تیپ مختلف از جمله پارس تندر، عرضه شد. با وجود طراحی ظاهری نه چندان زیبا، تندر 90 با کیفیت خوب و قابلیتهای کاربردی، اعتماد مشتریان را جلب کرد هرچند که هرگز نتوانست جانشین پیکان باشد. حالا که چند سالی از پایان تولید تندر 90 می‌گذرد هم این خودرو به واسطه دوام و عملکرد مناسب، همچنان مورد توجه برخی از مشتریان قرار دارد.

معرفی رنو پارس تندر

رنو پس از خریداری شرکت رومانیایی داچیا، پروژه X90 را کلید زد. قرار بود ثمره این پروژه یعنی لوگان به عنوان یک خودروی اقتصادی در کشورهای در حال توسعه عرضه شود اما با مشاهده استقبال مشتریان، تیپ‌های مجهزتری از آن به اروپای غربی هم صادر شد. این خودرو علاوه بر رومانی و ایران، در کلمبیا، هند، آفریقای جنوبی و روسیه نیز تولید شده است. حتی در حدود سال 2010 قرار بود رنو لوگان وانت و استیشن با موتور برقی و تحت برند EMC به آمریکا هم صادر شود اما به دلایل مختلف از جمله ورشکستگی شرکت EnVision Motor ، به فراموشی سپرده شد.

در ایران اعلام شد که رنو لوگان با همکاری رنو، ایرانخودرو و پارس خودرو به عنوان جایگزین پیکان و با قیمت 6 میلیون تومان وارد بازار خواهد شد. این نخستین بار بود که دو خودروساز به صورت همزمان در عرضه یک مدل همکاری می‌کردند. حتی اعلام شد که 20 درصد از تولیدات به کشورهای دیگر صادر خواهد شد که البته هرگز اتفاق نیفتاد. به هرحال پس از کشمکش‌­های فراوان، تندر 90 از سال 86 و در سه تیپ E0، E1 و E2 به خیابان‌های ایران قدم گذاشت. نسخه استیشن با نام MCV هم به صورت وارداتی در تیراژ محدود فروش خودرو را تجربه کرد. تولید تیپهای E0 و E1 به ترتیب در سالهای 1389 و 1391 به پایان رسید درحالیکه پارس‌­خودرو در سال 1391 و با اعمال تغییر در طراحی نمای عقب تندر 90، پارس تندر را معرفی کرد. تندر 90 وانت و تندر 90 پلاس هم به ترتیب در سالهای 1394 و 1395 عرضه شدند. در اواخر دهه 90 شمسی، تولید محصولات رنو در ایران با دو مانع بزرگ یعنی تحریمهای بین المللی و اجباری شدن استانداردهای 85 گانه، روبرو شد. بنابراین تمامی تیپهای تندر 90 و ساندرو از خط تولید کنار رفتند. به تازگی خودرویی به نام پارس نوا به بازار عرضه شده است که بدنه بروزرسانی شده تندر 90 را با پیشرانه و برخی مشخصات فنی متفاوت، به همراه دارد. این درحالی است که نسل سوم داچیا لوگان در سال 2020 معرفی شده و تاکنون دو مرتبه مورد بروزرسانی قرار گرفته است.

طراحی ظاهری رنو پارس تندر

فرم جعبه­‌ای بدنه لوگان حتی در زمان معرفی اولیه این خودرو در سال 2004 هم نامتعارف و از بسیاری خودروهای آن دوران قدیمی‌تر بود. این طراحی در ایران هم با انتقاد روبرو شد که چندان هم غیرمنصفانه نبود. فرم ذوزنقه‌­ای چراغهای جلو در طراحی جلوپنجره و هواکش پایین سپر تکرار شده است اما با فرم دایره‌ای چراغهای مه­‌شکن، کمی غیرهماهنگ به نظر می­‌رسد. در نمای جانبی تندر 90 هم ابعاد نسبتا بزرگ درها و پنجره­‌های جانبی، ارتفاع بلندتر از اکثر خودروهای سواری­، نحوه اتصال خط سقف به انتهای بدنه و خط شکسته که از گلگیر جلو تا گلگیر عقب امتداد یافته، قابل مشاهده است. ابعاد بزرگ گلگیر عقب هم فرم مکعبی شکل بدنه تندر 90 را تشدید می‌کند. در پارس تندر با رینگهای 15 اینچ مشابه تیپ E02 مواجه هستیم که تاحد زیادی با فرم بدنه هماهنگی دارد.

شاید بتوانید با نمای جلو و جانبی تندر 90 کنار بیایید اما از فرم نازیبای نمای عقب این خودروی اقتصادی نمی‌توان گذشت. درواقع این بخش به عنوان پاشنه آشیل طراحی بدنه تندر 90 ، با فرم مکعبی و با ارتفاع زیاد طراحی شده است و به جزء دو چراغ عمودی، جزئیات دیگری ندارد. هرچند طرح مکعبی بدنه در بخش عقب به افزایش فضای سرنشین و ظرفیت 510 لیتری محفظه بار منجر شده است ولی از نظر زیبایی شناسی، حرفی برای گفتن ندارد. شاید به همین علت بود که مهندسان پارس خودرو به سراغ این بخش رفتند و با اضافه کردن یک چراغ روی در صندوق، انتقال محل نصب پلاک از سپر به در صندوق و همچنین تغییر مکان چراغ مه شکن عقب از پشت شیشه عقب به سپر عقب، طراحی این بخش را کمی تغییر دادند که البته باز هم نتیجه کار، چندان زیبا از کار درنیامده است.

با وجود فاصله بین قطعات، کیفیت مونتاژ رنو پارس تندر به طور کلی قابل قبول به نظر می‌رسد اما کیفیت رنگ در سطح نزدیک به متوسط قرار دارد. ابعاد بدنه رنو تندر 90 در طول، عرض، ارتفاع و فاصله بین محورها به ترتیب 4247، 1740، 1534 و 2630 میلیمتر اعلام شده است.

طراحی بدنه رنو پارس تندر با وجود هماهنگی کلی، طرح خودروی اقتصادی مربوط به بیش از 20 سال پیش را نمایش می‌دهد که محافظه‌کارانه و با نهایت توجه به قابلیتهای کاربردی شکل گرفته است. این طراحی فاقد هیجان، حتی در ابتدای عرضه هم نسبت به رقبایی نظیر برلیانس H330، ام وی ام 315 صندوقدار و پژو 206 اس دی فاقد هیجان و کسل کننده به نظر می‌رسید چه برسد به این روزها که با وجود ادامه محدودیتهای بازار خودرو، کاملا قدیمی و از مد افتاده به نظر می‌رسد.

طراحی داخلی رنو پارس تندر

درحالی به کابین پارس تندر وارد می‌شویم که امیدواریم با تغییرات خاصی در داشبورد روبرو باشیم اما همان داشبورد ساده با طراحی قدیمی را مشاهده می‌کنیم. تنها تفاوت قابل تشخیص با تیپ عادی آن هم در مدلهای 95 تا 98، اضافه شدن یک نمایشگر لمسی است که در قاب نقره‌ای بخش میانی داشبورد قرار دارد. احتمالا به دلیل محدودیتهای فنی، نمایشگر کمی از داشبورد بیرون زده است که لااقل از نظر ظاهری، نکته مثبتی نیست.

از اینجا به بعد، همان ویژگیهای آشنا در داشبورد تندر 90 یعنی خروجی­‌های دایره‌­ای شکل تهویه و دکمه‌­های بزرگ کنسول میانی در کنار تریم داخلی پلاستیک خشک به رنگ خاکستری روشن را شاهد هستیم.

با وجود برخی عیوب مربوط به مونتاژ همچون نامیزانی فاصله در داشبورد، کیفیت کلی قطعات کابین اگر از اکثر خودروهای داخلی بالاتر نباشد، کمتر هم نیست و معمولا در طولانی مدت دچار افت کیفیت شدید نمی‌شود.

برخلاف خودروهایی مثل پژو 206 ، در داشبورد پارس تندر از برآمدگی و تنوع حجمی خبری نیست اما همین عامل به افزایش وسعت جلوی پای سرنشینان جلو یاری می‌کند. گذشته از این باید به فضای جادار کابین اشاره کرد که در میان خودروهای همرده تندر 90، کمتر یافت می‌شود.

البته در داشبورد این خودرو تقریبا هیچ فضایی برای قرار دادن لوازم کوچک مثل گوشی هوشمند وجود ندارد. دو نکته ناخوشایند دیگر برای رانندگی روزمره یعنی عدم وجود زیرآرنجی و همچنین اهرم باز کردن در صندوق از کابین نیز قابل اشاره است که البته مالکان می‌توانند با صرف هزینه، این قطعات را به خودرو اضافه کنند.

فضای 510 لیتری محفظه بار رنو پارس تندر در مقایسه با فضای 400 لیتری 206 صندوق دار و 460 لیتر در برلیانس H330 به مراتب بزرگتر است و حتی نسبت به فضای 500 لیتری دنا پلاس نیز برتری دارد.

اگر هویت اصلی رنو تندر 90 یعنی خودروی اقتصادی عرضه شده در سال 2004 را به یاد داشته باشیم، نکات مثبت همچون کابین و صندوق جادار و متریال نسبتا بادوام به عنوان نکات مثبت به چشم می‌آید اما اگر خودروهای امروزی یا حتی رقبای موجود در بازار ایران را درنظر بگیریم، طراحی داشبورد پارس تندر با وجود بروزرسانی جزئی، با سلیقه مخاطبان امروزی همخوانی ندارد.

مشخصات فنی رنو پارس تندر

داچیا لوگان در بازارهای مختلف با چندین پیشرانه مختلف قابل سفارش بود اما تمامی تیپهای این خودرو و همچنین ساندرو در ایران فقط با پیشرانه 1.6 لیتری 4 سیلندر 16 سوپاپ عرضه شدند. پیشرانه K4M که به طور مستقیم از نسل دوم رنو کلیو به عاریت گرفته شده است، 105 اسب­‌بخار قدرت و 148 نیوتن‌متر گشتاور را به گیربکس 5 سرعته دستی انتقال می‌دهد. این میزان خروجی پیشرانه برای وزن 1100 کیلوگرمی این خودرو، نسبتا کافی به نظر می‌رسد.

شتاب صفر تا صد رنو پارس تندر 2/10 و حداکثر سرعت این خودرو نیز 175 کیلومتر بر ساعت اعلام شده است. بنابر اعلام سازنده، این خودرو با ظرفیت 50 لیتری باک، مصرف سوخت متوسط 82/6 لیتر در یکصد کیلومتر را ارائه می‌کند. طبق اعداد رسمی، پیمایش رنو پارس تندر با یک باک پر می‌تواند به فراتر از 700 کیلومتر برسد. سیستم تعلیق رنو پارس تندر در محور جلو از نوع مک فرسون و در محور عقب از نوع میله پیچشی طراحی شده که ترکیبی قابل پیش‌بینی برای یک خودروی اقتصادی است.

پیشرانه K4M برخلاف برخی رقبا، حساسیت چندانی به گرما ندارد و در صورت صحت عملکرد، شاهد بالا رفتن دمای آب نخواهید بود. با نسبت تراکم 9.8 ، این پیشرانه معمولا ناسازگاری خاصی با کیفیت بنزین نشان نمی‌­دهد. البته نمی‌توان کارکرد نسبتا خشن و صدای تقریبا زیاد این پیشرانه را نادیده گرفت.

رنو پارس تندر در فاصله سالهای 1392 تا 1398 در بازار عرضه شد بنابراین این مدل هم در اواخر تولید به جعبه‌ دنده JHQ دسترسی پیدا کرد. این گیربکس بروزرسانی شده ابتدا روی استپ‌وی دنده‌ای و به تدریج از اواخر سال 96 در سایر محصولات رنو در ایران هم نصب شد. مزیت اصلی جعبه‌دنده JHQ نسبت به نمونه قدیمی‌تر یعنی JH3، نصب کلاچ هیدرولیکی به جای کلاچ سیمی و رفع مشکل روغن‌ریزی از ناحیه نزدیک به پلوس است. بهسازی­‌های دیگری مانند حذف گردگیرهای پلوس و استفاده از کاسه نمد برای آب‌بندی روغن گیربکس نیز اعمال شده که تعویض روان‌تر دنده، دوام بیشتر سیستم کلاچ و جعبه‌دنده و در نهایت کاهش یک لیتری روغن گیربکس را به همراه داشته است.

در نهایت می‌توان ادعا کرد که مدلهای اقتصادی رنو شامل تیپهای مختلف تندر 90 و ساندرو، در صورت نگهداری مناسب و انجام منظم سرویس­های دوره­ای، در بخش فنی تنها به تعویض قطعات مصرفی نیاز خواهند داشت.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

آپشن های رنو پارس تندر

در ابتدای عرضه تندر 90 قرار بود سه تیپ از این خودرو در هفت رده تجهیزاتی عرضه شود که البته در فاصله زمانی کوتاه، عرضه به سه تیپ محدود شد.رنو پارس تندر براساس تیپ E2 شکل گرفته است و امکانات رفاهی شامل تهویه مطبوع با تنظیم دستی، بالابر برقی هر چهار شیشه، تنظیم برقی آینه­‌های جانبی، پشت سری صندلی­‌های عقب و ریموت قفل مرکزی به همراه ایموبیلایزر را ارائه می‌دهد. سیستم مالتی مدیا با نمایشگر لمسی هم به صورت ویژه از اواخر سال 1395 در پارس تندر نصب شده است. این فهرست بسیار کم به نظر می‌رسد اما واقعیت این است که  حتی مواردی شامل توری زیر برف پاک کن، نوار آب­بندی در موتور و نمد زیر کاپوت هم باید با هزینه شخصی به این خودرو اضافه شود.

تجهیزات ایمنی پارس تندر هم به کیسه هوای راننده و سرنشین جلو، ترمز ضد قفل، سيستم ضد سرقت (ايموبيلايزر) و قفل مركزی محدود می‌شود.داچیا لوگان در سال 2005 توسط موسسه یورو انکپ مورد آزمایش قرار گرفت و توانست در بخشهای ایمنی سرنشینان بزرگسال و کودک، ۳ ستاره از ۵ ستاره ایمنی را دریافت کند که در آن زمان، نتیجه نسبتا خوبی برای یک سدان اقتصادی محسوب می‌شد. البته این خودرو در بخش ایمنی عابرین پیاده، عملکرد ضعیفی داشت و تنها یک ستاره ایمنی دریافت کرد. مطمئنا همین نتایج نیز با استانداردهای امروزی قابل تکرار نیست اما نسبت به بسیاری مدلهای همرده موجود در بازار ایران با وضعیت نامشخص ایمنی، برتری دارد.

به طور کلی رنو پارس تندر از نظر امکانات رفاهی حرفی برای گفتن ندارد. درواقع با یک خودروی کاملا اقتصادی عرضه شده در سال 2004 روبرو هستیم که حتی در برابر رقبای موجود در بازار  ایران هم از این نظر کاملا بازنده است.

تجربه رانندگی با رنو پارس تندر

راننده تندر 90 در موقعیتی بالاتر از سایر خودروهای سواری قرار گرفته است و در هنگام رانندگی، دید نسبتا مناسبی به طرف جلو دارد هرچند که ارتفاع زیاد بخش عقب و ضخامت ستون‌ها، کاهش تسلط بر این بخش از بدنه را به همراه دارد. بنابراین نصب سنسور و دوربین دید عقب در تندر 90 امر بسیار واجبی به نظر می­‌رسد.آینه‌های جانبی هم ابعاد کوچکی دارد و عادت کردن به دید محدود آنها مخصوصا در معابر شلوغ کار راحتی نیست.

البته برخی مالکان برای رفع این ایراد، آینه­‌های مشابه با ساندرو را برای این خودرو نصب می‌کنند که در افزایش میدان دید جانبی، موثر است. صندلیهای پارس تندر نسبتا راحت است و در رانندگی به مدت نه چندان طولانی، ناراحتی خاصی ایجاد نمی­‌کند اما از آنجا که دربرگیرندگی چندانی هم ندارد، برای رانندگی در مسافت طولانی، خسته کننده خواهد بود.

پیشرانه رنو پارس تندر نسبتا سریع دور می‌گیرد و شتابگیری خوبی را از این خودرو شاهد هستیم اما در مسیرهای غیرمستقیم و مارپیچ، احساس خوبی به راننده و سرنشینان انتقال نمی‌دهد. عملکرد پدال کلاچ و جعبه‌ دنده مخصوصا در مدلهای مجهز به گیربکس JHQ، راضی‌کننده است و نسبت به بسیاری از خودروهای ایرانی مجهز به دنده دستی، خستگی کمتری را به همراه خواهد داشت.

عملکرد ترمزها در پارس تندر مناسب است هرچند که می­‌توانست کمی بهتر باشد. مجموعه سیستم تعلیق هم عملکردی راضی‌­کننده در مواجهه با ناهمواری­‌ها دارد مخصوصا که ارتفاع نسبتا زیاد کف خودرو از سطح زمین، جسارت راندن با پارس تندر در خارج از مسیرهای آسفالت افزایش می­‌دهد.

کولر پارس تندر هم عملکرد نسبتا مناسبی دارد و فقط در صورت تکمیل بودن ظرفیت سرنشین و شیب مسیر، می‌توان افت توان پیشرانه مخصوصا در شتاب­گیری ثانویه را تشخیص داد.

برخلاف رقم رسمی مصرف سوخت که در حدود 7 لیتر در صد کیلومتر اعلام شده است، مصرف شهری و بزرگراه رنو پارس تندر در شرایط واقعی به ترتیب حدود 10 لیتر و بین 7.5 تا 8 لیتر در هر 100 کیلومتر برآورد می‌­شود که با توجه به فناوری قدیمی پیشرانه و ظرفیت 50 لیتری باک، همچنان قابل قبول است.

در مجموع، پیشرانه بادوام به همراه تعویض­ دنده روان، کلاچ نرم و سیستم تعلیق ساده ولی کارآمد، مجموعه­‌ای کاربردی و البته فارغ از پیچیدگی­‌های فنی و دردسرهای تعمیرات را برای رنو پارس تندر پدید آورده است.

قیمت رنو پارس تندر در بازار

رنو پارس تندر علیرغم تجهیزات بسیار کم و طراحی قدیمی ظاهری، با حضور رقبایی همچون اعضای خانواده سمند، پژو 206 و 207 صندوقدار، برلیانس H330 و ام وی ام 315 صندوقدار، مورد توجه مشتریان قرار داشت. اما این روزها با وجود حفظ اعتبار برند رنو و خوشنامی تندر 90 در نزد مشتریان، کار اعضای خانواده رنو برای جلب نظر خریداران کمی سخت شده است زیرا قطع تولید، ضعف طراحی ظاهری، کمبود شدید امکانات رفاهی و کاهش دسترسی به قطعات اصلی را نمی‌توان نادیده گرفت.

قیمت برخی قطعات مصرفی مثل کیت تسمه تایم و کیت تسمه دینام تندر 90 نیز نسبت به همتایان داخلی، گرانتر است. سایپا قصد دارد خودرویی به نام پارس نوا را عرضه کند که براساس پلتفرم تندر 90 طراحی شده و در بسیاری از قطعات بدنه و کابین با این خودرو مشترک است اما پیشرانه و سیستم فرمان متفاوتی به همراه دارد.

رنو پارس تندر این روزها با قیمت روز خودرو در حدود 5/1 تا 2 میلیارد تومان قابل خریداری است. اگر به خرید یک خودروی کارکرده با کیفیت اولیه خوب، کابین جادار و هزینه نگهداری نسبتا مناسب علاقمند باشید، پارس تندر می‌تواند یکی از گزینه‌های اصلی باشد. البته برای خریداری یک نمونه کارشناسی شده و قابل اعتماد، باید به فروشنده مطمئن مراجعه کنید.

نویسنده: عماد رحمتی راد