مقایسه پارس نوآ با دنا پلاس؛ ادامه رقابت قدیمی

سدان‌های جمع‌وجور خانوادگی بخش مهمی از محصولات پرفروش بازار خودروی ایران را به خود اختصاص داده‌اند و در این میان، تولیدات خودروسازان بزرگ کشور، نظیر ایران خودرو و سایپا، از نظر فروش و تیراژ عرضه جایگاه نخست را در اختیار دارند. سال‌ها پیش، شرکت‌های ایران خودرو و سایپا با همکاری کمپانی رنو، نسل اول رنو داچیا لوگان یا ال ۹۰ را با نام تندر ۹۰ در بازار ایران عرضه کردند. این جوجه‌اردک زشت، علی‌رغم طراحی ظاهری نه‌چندان دلچسب، رفته‌رفته به دلیل کیفیت فنی، استهلاک پایین و البته سواری لذت‌بخش، با استقبال بسیار بالایی در بازار ایران روبه‌رو شد؛ به‌نحوی‌که پس از چند سال به یکی از گران‌ترین خودروهای تقریباً اقتصادی تولید داخل تبدیل شد.

آغاز تحریم‌ها و خروج رنو از ایران، ایستگاه آخر قطار تندر ۹۰ در کشورمان بود و این سدان بازنشسته برای چندین سال از خطوط تولید جاده مخصوص دور ماند. اما سایپا پرونده تندر ۹۰ را دوباره باز کرد و در سال ۱۴۰۴، نسخه ایرانی‌شده این محصول را با نام پارس نوآ و البته با قوای فنی کاملاً متفاوت به دست مشتریان داخلی رساند. مهم‌ترین نقطه قوت تندر ۹۰، یعنی موتور و گیربکس فوق‌العاده کم‌استهلاک و بادوام، از پارس نوآ کنار گذاشته شده است؛ بنابراین نمی‌توان با اطمینان گفت که پارس نوآ بتواند جایگاه تندر ۹۰ را نزد مشتریان ایرانی احیا کند، به‌ویژه با توجه به استایل کاملاً قدیمی آن.

اما شرکت ایران خودرو همواره یکی از تولیدکنندگان اصلی و بازیگران مهم بازار سدان‌های اقتصادی و نیمه‌اقتصادی ایران بوده است. در این بین، دنا پلاس از سال ۱۳۹۶ به بعد یکی از مهم‌ترین خودروهای این کلاس به شمار می‌رود و در حال حاضر، دنا پلاس ۶ سرعته EF7P که از سال ۱۴۰۳ به مشتریان تحویل داده شده است، یکی از مهم‌ترین رقبای پارس نوآ در بازار ایران محسوب می‌شود.

به همین دلیل، در ادامه به مقایسه پارس نوآ با دنا پلاس می‌پردازیم و نقاط ضعف و قوت این دو سدان مهم تولید داخل را بررسی می‌کنیم تا مخاطبان و مشتریان احتمالی اطلاعات دقیق و مهمی درباره ارزش خرید، مزایا و معایب این دو خودرو در اختیار داشته باشند و هنگام خرید، انتخاب آگاهانه‌تری انجام دهند.

مقایسه طراحی ظاهری پارس نوآ با دنا پلاس

طراحی ظاهری خودروهای ایرانی همواره یکی از مهم‌ترین نقاط ضعف آن‌ها محسوب می‌شده است و این خودروها معمولاً از نظر طراحی نسبت به محصولات خارجی هم‌رده و هم‌قیمت روز، چندین سال عقب‌تر بوده‌اند. در مقایسه پارس نوآ با دنا پلاس نیز تقریباً با چنین پدیده‌ای روبه‌رو هستیم.

اصولاً پارس نوآ که محصولی کاملاً جدید به حساب می‌آید، در واقع نسخه‌ای فیس‌لیفت‌شده از رنو ال ۹۰ است. این خودرو در بخش طراحی ظاهری، اتاق نسل اول داچیا لوگان یا همان ال ۹۰ را به کار گرفته است تا با اعمال برخی المان‌های جدید، نظیر طرح چراغ‌ها و سپرهای متفاوت، استایلی به‌روز و ایرانی‌شده برای خود بسازد.

شرکت سایپا سعی داشته است تا با ارائه طرح جدید چراغ‌های جلو، جلوپنجره و سپر، چهره‌ای به‌روز و متناسب با این سدان اقتصادی ارائه دهد. البته طراحی نمای جلوی پارس نوآ در مقایسه با نمای جانبی، کمی نامتعادل و نامتناسب به نظر می‌رسد و الگوهای هندسی ساده نمای جانبی این خودرو، از لحاظ تناسب چندان با طرح‌های مدرن‌تر چراغ‌ها و سایر المان‌های نمای جلو سازگاری ندارند.

به‌ویژه آنکه برخی الگوهای روی سپر و حالت اخم‌آلود چراغ‌ها سعی دارند خودرو را خشن و اسپرت جلوه دهند؛ اما وقتی از کنار به پارس نوآ نگاه می‌کنید، ظاهر آرام و استایل کاملاً خانوادگی و قدیمی این خودرو، مشابه محصول اصلی یعنی ال ۹۰، به‌خوبی قابل مشاهده است. این موضوع به‌ویژه از آن جهت اهمیت دارد که تحولات چندان عمیق و خاصی در نمای کناری صورت نگرفته و صرفاً برخی جزئیات، نظیر طرح رینگ چرخ‌ها و قاب آینه‌ها، در این بخش با رنو تندر ۹۰ متفاوت شده‌اند.

در بخش عقب، از چراغ‌های دوتکه به سبک برخی طرح‌های فرانسوی استفاده شده است که باز هم چندان با فرم کلی بدنه و نمای جلوی خودرو تناسب ندارند. با این حال، دورنگ‌سازی سپر عقب و اعمال طرحی نسبتاً عضلانی در این بخش سبب می‌شود تا نمای پشت خودرو کمی قدرتمند و باصلابت به نظر برسد؛ هرچند باز هم باید اشاره کنیم که این طراحی در مجموع تناسب چندانی با استایل بدنه در نمای جانبی و نمای مایل ندارد.

در طرف دیگر، دنا پلاس حضور دارد که از سال ۱۳۹۶ تاکنون تقریباً هیچ‌گونه تغییری در طراحی ظاهری آن اعمال نشده است؛ با این حال، همچنان یکی از پرطرفدارترین سدان‌های تولید داخل به شمار می‌رود. البته این نکته نشان می‌دهد که بازار خودروها و سدان‌های اقتصادی تولید داخل چندان متنوع نیست؛ وگرنه پس از این همه سال، قطعاً دنا پلاس نباید همچنان محصولی زیبا و جذاب برای این بخش از بازار به شمار می‌رفت.

به هر ترتیب، تغییراتی که در اتاق دنا پلاس نسبت به دنا معمولی رخ داد، سبب شد تا این خودرو از لحاظ جذابیت ظاهری و میزان اسپرت‌بودن بصری، نسبت به سایر محصولات هم‌رده قدیمی و جدیدتر، کمی پیشرفت کند. در نتیجه، در حال حاضر نیز به نظر بسیاری از کارشناسان و مشتریان، دنا پلاس در مقایسه با پارس نوآ استایل گیراتری ارائه می‌دهد.

به‌خصوص تغییراتی که شرکت ایران خودرو در خطوط پنجره‌های کناری و طراحی استایل جانبی این خودرو اعمال کرد، سبب شد تا دنا پلاس فرم خشن‌تر و جوان‌پسندتری به دست آورد. همین موضوع باعث شد این خودرو نسبت به دنا معمولی بیشتر مورد استقبال مشتریان قرار گیرد.

با این حال، نکته اینجاست که دنا پلاس از نظر کارشناسی نیز طراحی ظاهری چندان متناسبی ندارد و الگوهای نمای جلو، کناره‌ها و عقب خودرو چندان با یکدیگر سازگار نیستند. با وجود این، همان‌طور که اشاره شد، دنا پلاس به دلیل نبود رقبای روز دنیا و کمبود تنوع در کلاس سدان‌های تولید داخل، همچنان گوی سبقت را تا حد زیادی از بسیاری از رقبای موجود در بازار، به‌ویژه پارس نوآ، ربوده است و در بخش طراحی ظاهری می‌تواند مشتریان بیشتری را به خود جذب کند.

البته باید به این نکته هم اشاره کنیم که طراحی دنا پلاس طی این سال‌ها گرد تکرار را به‌صورت چندلایه بر چهره خود احساس می‌کند و همین موضوع باعث شده است تا ظاهر آن کمی خسته‌کننده شود. بنابراین، اگر به دنبال تنوع هستید، احتمالاً پارس نوآ از این جهت گزینه زیبا و مناسب‌تری برای شما خواهد بود.

مقایسه طراحی داخلی پارس نوآ با دنا پلاس

متأسفانه طراحی داخلی پارس نوآ نیز در مقایسه با تندر ۹۰ چندان ارتقا پیدا نکرده است. البته در این خودرو شاهد تریم تیره‌تر و استفاده از رودری‌های جدید هستیم، اما همچنان پلاستیک خشک و نه‌چندان باکیفیت، بیشتر بخش‌های داشبورد و رودری‌ها را پوشانده است و حس ارزان‌بودن بیش از حد را به سرنشین منتقل می‌کند.

طراحی داشبورد نیز تفاوت فاحشی با پوسته داشبورد ال ۹۰ ندارد و صرفاً برخی جزئیات آن به شکلی نه‌چندان اساسی تغییر کرده‌اند. بنابراین، وقتی وارد کابین پارس نوآ می‌شوید، همان حس‌وحال حضور در خودروی رنو ال ۹۰ که چندان هم ایده‌آل نیست، برای شما تکرار خواهد شد.

در این بین، استفاده از پنل مالتی‌مدیای لمسی جدید و پنل تنظیمات دیجیتال تهویه مطبوع شاید کمی شما را از حال‌وهوای ال ۹۰ دور کند، اما در مجموع، فضای داخلی، به‌ویژه با وجود متریال پلاستیکی نه‌چندان مرغوب و طراحی قدیمی، چندان دلپذیر نیست.

در بخش غربیلک فرمان و صفحه کیلومترشمار، تحولات نسبتاً اساسی‌تری رخ داده است؛ اما این تغییرات نیز تا حدودی آشنا به نظر می‌رسند، به‌نحوی‌که می‌توان سبک طراحی غربیلک فرمان و کیلومترشمار را در خودروهایی مثل سهند و اطلس نیز مشاهده کرد. در واقع، همان قطعات با برخی تغییرات جزئی و نه‌چندان اساسی، روی پارس نوآ نیز نصب شده‌اند.

با این حال، از ویژگی‌های مثبت کابین پارس نوآ می‌توان به ارگونومی قابل قبول، دسترسی مناسب راننده به ادوات و فضای جادار کابین اشاره کرد. اصولاً اتاق ال ۹۰ یکی از جادارترین سدان‌های داخلی محسوب می‌شود و اکنون همین ویژگی در پارس نوآ نیز تکرار شده است.

صندلی‌های ردیف جلو فرم ساده، معمولی و نه‌چندان راحتی دارند؛ اما در مقایسه با خودروهای هم‌رده می‌توان آن‌ها را تا حدودی قابل قبول دانست. میزان حمایت صندلی‌ها از بدن سرنشین نیز در شرایط متعارف تقریباً رضایت‌بخش است؛ اما به هر حال نمی‌توان آن‌ها را در حد صندلی‌های خودروهای روز دنیا دانست.

صندلی‌های نیمکتی ردیف عقب نیز، مطابق انتظار، شاید برای مسافرت‌های طولانی چندان راحت نباشند؛ اما باز هم در میان خودروهای اقتصادی بازار داخل، عملکردی تقریباً قابل قبول دارند.

خوشبختانه صندلی‌های ردیف دوم پارس نوآ برای حضور افراد نسبتاً بلندقد نیز مناسب هستند و محدودیت چندانی از لحاظ فضای پا و سر برای سرنشینان بزرگسال در این بخش احساس نخواهد شد. صندوق عقب نسبتاً بزرگ ۵۱۰ لیتری نیز تیر خلاص شرکت پارس خودرو بر دغدغه‌های مسافرتی خانوآده‌هاست و می‌توان به کمک آن، دست‌کم پنج چمدان مسافرتی با ابعاد متوسط تا بزرگ را درون صندوق قرار داد.

اما در سمت دیگر مقايسه پارس نوآ با دنا پلاس، با طراحی داخلی نسبتاً زیباتر و مجلل‌تری روبه‌رو هستیم که البته از لحاظ کیفیت متریال چندان مطلوب نیست؛ با این حال، احتمالاً می‌تواند کیفیت بالاتری نسبت به کابین پارس نوآ داشته باشد. طراحی داخلی دنا پلاس از همان ابتدا مورد توجه مشتریان ایرانی قرار گرفت؛ چراکه اکثر خودروهای اقتصادی هم‌رده از طراحی داخلی قدیمی‌تری استفاده می‌کردند. این در حالی بود که دنا پلاس هنگام عرضه توانسته بود نمای داخلی خود را به‌عنوآن طرحی نسبتاً مجلل و زیبا به مشتریان بقبولاند.

البته این طراحی نیز متعلق به دنا معمولی بود و نخستین بار همراه با آن به بازار ایران آمد؛ اما به هر حال، همچنان می‌تواند در مقایسه با طرح‌های قدیمی، به‌ویژه خودروهای خانوآده رنو ال ۹۰ و حالا پارس نوآ، جذابیت و زیبایی بیشتری داشته باشد.

دریچه‌های تهویه عمودی در دو طرف پنل مالتی‌مدیا، طراحی ظریف‌تر پوسته داشبورد و جلوه‌های زیباتر رودری‌ها، همگی سبب می‌شوند تا در مجموع امتیاز بیشتری برای نمای داخلی دنا پلاس قائل شویم. البته این موضوع به معنای درجه‌یک‌بودن فضای داخلی این خودرو نیست؛ چراکه دنا پلاس هم از لحاظ طراحی و هم از لحاظ کیفیت متریال، در مقایسه با طرح‌های روز دنیا چندان مطلوب ظاهر نشده است. در مجموع، در دنا پلاس نیز با طرحی نسبتاً قدیمی و نه‌چندان مهیج روبه‌رو هستیم؛ اما وقتی این کابین را در کنار طرح ضعیف‌تری نظیر فضای داخلی پارس نوآ قرار می‌دهیم، احتمالاً می‌تواند نظر مثبت افراد بیشتری را جلب کند.

صندلی‌های ردیف جلو در دنا پلاس از لحاظ فرم، کمی خوش‌ساخت‌تر از صندلی‌های پارس نوآ هستند و حمایت بیشتری از بدن فراهم می‌کنند؛ اما به دلیل موقعیت قرارگیری و فرم و طراحی داشبورد، احتمالاً افراد بلندقد در صندلی‌های ردیف جلو با محدودیت‌های بیشتری از لحاظ فضای سر و زانوها مواجه خواهند شد.

این مشکل در صندلی‌های ردیف عقب دنا پلاس نیز تکرار می‌شود و افراد بلندقد محدودیت بیشتری در ناحیه زانوها و احتمالاً سر احساس خواهند کرد. بنابراین، از لحاظ میزان جادار بودن، پارس نوآ گزینه بهتری است و محدودیت‌های کابین دنا پلاس را برای شما و سرنشینانتان به همراه نخواهد داشت.

اما از لحاظ گنجایش صندوق عقب، محصول ایران خودرو نیز همچون پارس نوآ شرایط مناسبی دارد و با ارائه صندوقی نسبتاً بزرگ با ظرفیت ۵۰۰ لیتر، دغدغه‌های مسافرتی یک خانوآده پنج‌نفره را تا حد امکان برطرف می‌کند.

با توجه به نکات ذکرشده، باید گفت که از لحاظ ویژگی‌های کاربردی و میزان فضای در اختیار سرنشینان، پارس نوآ گزینه بهتری برای شما خواهد بود و محدودیت‌های فضای سر و پا در آن چندان احساس نخواهد شد. در مقابل، کابین دنا پلاس از این جهت محدودیت بیشتری دارد و این موضوع در واقع یکی از مهم‌ترین نقاط ضعف آن است. با این حال، از سایر جهات، به‌ویژه از نظر طراحی و کیفیت متریال، می‌توان امتیاز بیشتری برای کابین دنا پلاس شش‌دنده قائل شد.

مقایسه مشخصات فنی پارس نوآ با دنا پلاس

مشخصات فنی پارس نوآ در مقایسه با رنو تندر ۹۰ کاملاً تغییر کرده است؛ چراکه اکنون موتور ME16 روی آن نصب شده و از گیربکسی متعلق به کمپانی چینی برلیانس استفاده می‌کند. موتور ME16 در واقع نسخه‌ای به‌روزرسانی‌شده از پیشرانه TU5 پلاس ایران خودرو است که شاید با نام EC5 نیز در میان موتورهای پژو شناخته شود. این پیشرانه از نوع بنزینی، چهارسیلندر، ۱۶ سوپاپ و تنفس طبیعی است و ۱.۶ لیتر حجم دارد.

حداکثر قدرت موتور پارس نوآ معادل ۱۱۱ اسب بخار اعلام شده و بیشترین گشتاور این پیشرانه نیز به ۱۵۰ نیوتن‌متر می‌رسد. در واقع، از لحاظ اعداد و ارقام، تفاوت چندانی با موتور تندر ۹۰ ندارد. طبق ادعای شرکت سازنده، شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت این خودرو نیز به ۱۱ ثانیه می‌رسد که از این جهت هم تقریباً مشابه رنو ال ۹۰ عمل می‌کند. با این حال، پارس نوآ در شتاب‌گیری اولیه کمی ضعیف‌تر از تندر ۹۰ ظاهر می‌شود که این تفاوت می‌تواند ناشی از نوع پیشرانه و تفاوت‌های میان موتورهای این دو خودرو باشد.

گیربکس پنج‌سرعته دستی، نیروی موتور را به محور چرخ‌های جلو انتقال می‌دهد و این خودرو در همکاری با موتور خود، به‌طور میانگین حدود ۷ لیتر بنزین در هر ۱۰۰ کیلومتر مصرف می‌کند.

بنابراین، دست‌کم روی کاغذ، پارس نوآ از لحاظ شتاب و همچنین میزان مصرف سوخت شرایط نسبتاً مناسبی دارد و به‌عنوآن یک خودروی داخلی می‌تواند شتاب قابل قبول را در کنار مصرف سوخت متعادل در اختیار کاربران خود قرار دهد. ضمناً پارس نوآ حدود ۱۲۰۵ کیلوگرم وزن دارد و از یک باک سوخت ۴۷ لیتری بهره می‌برد که با یک مرتبه سوخت‌گیری، برد حرکتی قابل قبولی را برای این سدان سایپا فراهم می‌کند.

اما در طرف دیگر، دنا پلاس با گیربکس شش‌دنده حضور دارد. البته نسخه مجهز به گیربکس دستی پنج‌دنده این خودرو نیز در بازار موجود است که در این مطلب مدنظر ما قرار ندارد. دنا پلاس شش‌دنده از موتور به‌روزرسانی‌شده EF7 پلاس یا EF7P تنفس طبیعی استفاده می‌کند که در مقایسه با نسخه پایه موتور EF7، تغییراتی با هدف بهبود راندمان و انطباق با استانداردهای آلایندگی در آن اعمال شده است.

حداکثر قدرت موتور دنا پلاس شش‌دنده معادل ۱۱۳ اسب بخار و گشتاور آن ۱۵۵ نیوتن‌متر است که از طریق گیربکس دستی شش‌سرعته به محور جلو منتقل می‌شود. گیربکس شش‌دنده با هدف جلوگیری از اعمال فشار بیش از حد به موتور در سرعت‌های بالا و کاهش مصرف سوخت طراحی شده است و در این شرایط می‌تواند گزینه مناسبی برای خودروهای داخلی نظیر دنا پلاس باشد. بنابراین، وجود این گیربکس را می‌توان نکته‌ای مثبت برای دنا پلاس در مقایسه با پارس نوآ نیز در نظر گرفت.

شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت دنا پلاس شش‌دنده حدود ۱۲ ثانیه اعلام شده است که با توجه به وزن ۱۲۵۸ کیلوگرمی آن، می‌تواند رکورد قابل قبولی باشد؛ اما قاعدتاً در مقایسه با رقیب خود کمی کندتر به نظر می‌رسد. دنا پلاس شش‌دنده از یک باک سوخت بزرگ‌تر با ظرفیت ۶۰ لیتر نیز استفاده می‌کند که وزن بیشتری به خودرو تحمیل می‌کند و در نتیجه، شاید بخشی از تفاوت شتاب آن با پارس نوآ به این موضوع نیز مربوط باشد.

میانگین مصرف سوخت ترکیبی دنا پلاس شش‌دنده حدود ۷.۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده است. البته در عمل، احتمالاً هر دو خودرو مصرف سوختی نزدیک به یکدیگر به ویژه در مسافرتهای بین شهری خواهند داشت اما به هر حال میتوان گفت که دنا پلاس در مجموع کمی پرمصرف‌تر از حریف است.

در مقایسه پارس نوآ با دنا پلاس از لحاظ کیفیت سواری می‌توان گفت پارس نوآ و دنا پلاس تقریباً به یکدیگر نزدیک هستند و نرمی سواری آن‌ها در سطح متوسطی قرار می‌گیرد. البته شاید سواری پارس نوآ کمی نرم‌تر به نظر برسد و میزان کوبش‌های منتقل‌شده به کابین آن اندکی کمتر از رقیب باشد.

از لحاظ پایداری و هندلینگ نیز، اگرچه هر دو خودرو شرایط چندان مطلوبی ندارند، شاید بتوان گفت دنا پلاس اندکی بهتر عمل می‌کند. سیستم تعلیق این خودرو هنگام عبور از مسیرهای مارپیچ، تعادل بیشتری ایجاد می‌کند و باعث کاهش تکان‌های عرضی اتاق می‌شود.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

مقایسه آپشن‌های پارس نوآ با دنا پلاس

پارس نوآ و دنا پلاس شش‌دنده از بسیاری جهات، از نظر نوع تجهیزات و آپشن‌ها به یکدیگر نزدیک هستند و امکانات مشابهی را در اختیار کاربران خود قرار می‌دهند؛ امکاناتی که در مجموع می‌توان آن‌ها را برای بازار ایران در سطح متوسط و قابل قبول دانست. اما نکته اینجاست که دنا پلاس شش‌دنده از برخی امکانات بیشتر، نظیر تهویه مطبوع اتوماتیک، تنظیمات برقی صندلی‌های جلو و آینه‌های جانبی تاشونده برقی، برخوردار است که در پارس نوآ دیده نمی‌شوند.

سیستم کنترل کشش و پایداری، کروز کنترل، کنترل شروع حرکت در سربالایی، سنسور پارک عقب، حسگر باران، سامانه پایش فشار باد تایرها، دی‌لایت، اتولایت، فرمان با نیروی کمکی برقی، نمایشگر لمسی ۷ اینچی، دوربین عقب، دو کیسه هوای جلو و… از مهم‌ترین امکانات مشترک پارس نوآ و دنا پلاس محسوب می‌شوند.

خرید پارس نوآ یا دنا پلاس

با توجه به نکاتی که در مقایسه پارس نوآ با دنا پلاس مطرح شد، به‌طور خلاصه می‌توان نتیجه گرفت که این دو محصول داخلی از بسیاری جهات شباهت‌های زیادی به یکدیگر دارند و در مباحثی مانند کاربردپذیری خانوآدگی و توانایی‌های دینامیکی، از جمله شتاب و چابکی، عملکردی بسیار نزدیک به هم ارائه می‌دهند.

با این حال، پارس نوآ کابین جادارتری دارد و سرنشینان آن احتمالاً از نظر فضای سر و پاها، محدودیت‌های به‌مراتب کمتری نسبت به دنا پلاس تجربه خواهند کرد. همچنین، کیفیت سواری پارس نوآ اندکی نرم‌تر و لذت‌بخش‌تر به نظر می‌رسد و میزان چابکی یا شتاب آن نیز در مقایسه با دنا پلاس کمی بهتر است.

از سوی دیگر، موتور ME16 که در واقع نسخه‌ای دیگر از پیشرانه TU5 پلاس محسوب می‌شود، ممکن است در طول زمان استهلاک کمتری از خود نشان دهد و فرایند تعمیرات آن نیز در مقایسه با موتور EF7 پلاس ساده‌تر باشد. بنابراین، می‌توان انتظار داشت که از نظر استهلاک فنی و هزینه‌های تعمیر و نگهداری نیز تا حدودی شرایط به نفع پارس نوآ باشد؛ هرچند برای نتیجه‌گیری قطعی در این زمینه، باید عملکرد بلندمدت این خودرو در بازار بررسی شود.

همچنین، پارس نوآ از چهره‌ای به‌روزرسانی‌شده برخوردار است و در مقایسه با دنا پلاس می‌تواند گزینه بهتری برای طرفداران خودروهای جدیدتر از لحاظ طراحی بیرونی باشد؛ هرچند اتاق آن در مجموع تفاوتی با اتاق رنو ال ۹۰ ندارد.

اما در طرف دیگر، دنا پلاس طراحی ظاهری اسپرت‌تر و جوان‌پسندتری ارائه می‌دهد و نمای داخلی آن نیز به‌مراتب زیباتر و تا حدودی باکیفیت‌تر طراحی شده است. به‌ویژه از نظر فضای داخلی و کیفیت متریال، شرایط تا حدودی به نفع دنا پلاس است؛ چراکه کیفیت پایین مواد به‌کاررفته در کابین پارس نوآ می‌تواند بسیاری از مشتریان را از خرید آن منصرف کند. در مقابل، کابین دنا پلاس از نظر کیفیت متریال و نوع طراحی تا حدودی برتر از پارس نوآ ظاهر می‌شود و می‌تواند رضایت بیشتری برای کاربران به همراه داشته باشد.

از لحاظ فنی نیز، وجود گیربکس شش‌سرعته در دنا پلاس اجازه می‌دهد تا در سرعت‌های بالا، موتور با فشار کمتری کار کند و مصرف سوخت نیز کاهش یابد. در نتیجه، افرادی که معمولاً با سرعت‌های بیش از ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت رانندگی می‌کنند، به کمک این گیربکس می‌توانند فشار واردشده به موتور را کاهش دهند و از راندمان مصرف سوخت بهتری در مقایسه با خودروهای پنج‌دنده نظیر پارس نوآ تحت این شرایط بهره‌مند شوند.

در بحث تجهیزات و آپشن‌ها نیز شرایط به نفع دنا پلاس است و به‌ویژه امکانات کاربردی مانند تنظیمات برقی صندلی‌ها و تهویه مطبوع اتوماتیک، برتری این خودرو را در مقایسه با رقیب خود افزایش می‌دهند.

بنابراین، به‌طور کلی، دنا پلاس از لحاظ سبک طراحی ظاهری و داخلی، تجهیزات و البته استفاده از گیربکس شش‌سرعته، نسبت به محصول پارس خودرو برتر ظاهر می‌شود؛ اما در مواردی مانند شتاب و چابکی، نرمی سواری و جادار بودن کابین، شرایط تا حدود زیادی به نفع پارس نوآ خواهد بود.

با در نظر گرفتن این نکات، مشتریان و علاقه‌مندان می‌توانند یکی از این دو خودرو را به‌عنوآن یک سدان خانوآدگی برای مصارف شهری و مسافرت‌های بین‌شهری، متناسب با سلیقه و نیاز خود انتخاب کنند.

فروش خودرو برای هر دو محصول همچنان ادامه دارد و قیمت خودرو نیز توسط سایپا و ایران خودرو اعلام می‌شود.

نویسنده: حسین باباپور