بوگاتی ویرون 2005-2015 | بررسی جامع و مشخصات فنی

در تاریخ صنعت خودروسازی بین الملل دستیابی به بهترین، سریع‌ترین، زیباترین، چالاک‌ترین و توانمندترین خودرو ممکن همواره آرزوی ابتدایی هر مهندس و طراح بوده است. خودروهای ماندگار و تاریخ‌ساز بسیاری از ابتدای قرن 20ام روانه خیابان‌های جهان شدند اما بدون شک یک نام در قرن معاصر بیشتر از همه در ذهن‌ها حک شده است: بوگاتی.

اما برای درک بهتر از هویت و ماهیت این برند چند ملیتی و آشنایی با شاهکار رکورد‌دار هزاره دوم با نام ویرون (Veyron)، باید در زمان به عقب بازگردیم.

در ادامه با قیمت خودرو بوگاتی، مشخصات فنی، تاریخچه و ویژگی‌های این خودروی افسانه‌ای بیشتر آشنا می‌شوم.

معرفی بوگاتی

بوگاتی نام برند خودروسازی است که در سال 1909 میلادی از سوی طراح و خودروساز ایتالیایی، اتوره آرکو ایزیدورو بوگاتی (با نام اختصاری اتوره بوگاتی/Ettore Bugatti) در شهر مولشیم کشور فرانسه پایه‌گذاری شد که البته در آن دوران از مناطق مرزی تحت کنترل امپراطوری آلمان به حساب می‌آمد. بوگاتی در سال 1946 و پس از پایان جنگ دوم جهانی تابعیت کشور فرانسه را کسب کرد اما تنها یک سال بعد دیده از جهان فرو بست.

اتوره بوگاتی شهرت خود را مدیون تاسیس شرکت خودروسازی بوگاتی است اما چرا؟ ماهیت خودروسازی بوگاتی در دوران پیش از جنگ دوم جهانی به دو بخش خودروهای مسابقه‌ای و خودروهای گران قیمت لوکس و تشریفاتی تقسیم می‌شد. طبعیت این دو بخش از خودروسازی در آن دوران به معنای محدود بودن تیراژ تولید است. به همین ترتیب بوگاتی نه تنها هیچ خودرویی را تا مرز یک هزار دستگاه به تولید نرساند بلکه تیراژ بیشتر خودروهای تولیدی این برند در آن زمان محدود به کم‌تر از 100 دستگاه بود.

در بین شاهکارهای تولیدی بوگاتی در زمان پیش از جنگ (معروف به دوران Pre-War) شامل تیپ 35 مسابقه‌ای (340 دستگاه)، تیپ 41 رویال تشریفاتی (6 دستگاه) و تیپ 57 آتلانتیک افسانه‌ای سوپرلوکس و اسپرت (حدود 800 دستگاه) است.

رویه خودروسازی بوگاتی در سال‌های منتهی به جنگ جهانی دوم به شدت دستخوش تغییر و تحول قرار گفت. این تغییرات اما متاسفانه با تاثیر منفی بر تیراژ تولید، حجم فروش ماشین و حفظ سبد محصول همراه بود که کم کم به ورشکستگی برند بوگاتی منجر شد. سه دلیل اصلی تغییر در بازار بوگاتی را باید به صورت خلاصه در مواردی چون بحران اقتصادی دهه 1930 میلادی، آسیب‌های اقتصادی شدید نشات گرفته از جنگ ویرانگر دوم جهانی و بهبود توانایی خودروسازی رقبا در مسابقات اتومبیلرانی جست و جو کرد.

هر سه مورد (مخصوصا مسائل وابسته به اقتصاد) رفته رفته موجب افت چشم‌گیر از حجم فروش خودروهای بسیار لوکس و گران قیمت بوگاتی شد. واقعه‌ای که در نهایت به ورشکستگی کامل برند در سال 1952 میلادی انجامید.

بازگشت بوگاتی با EB110

پس از گذر حدود 40 سال از ورشکستگی برند بوگاتی، رومانو آرتیولی، کارآفرین ایتالیایی فعال و بسیار موفق در زمینه واردات خودروهای گران قیمت نظیر فراری با صرف هزینه شخصی حق امتیاز برند بوگاتی را در ابتدای دهه 1990 خریداری کرد تا با خلق یک محصول اسپرت جدید، بار دیگر این نام را زنده کند.

در دهه 1990 اگرچه صنعت خودروسازی بین الملل ضربه سنگین اقتصادی و بحران‌های زیست محیطی را تجربه می‌کرد اما بازار سوپراسپرت‌ها با گزینه‌هایی نظیر لامبورگینی دیابلو، جگوار XJ220، فراری F50 و مکلارن F1 بسیار داغ بود.

تلاش‌ها و مخارج سنگین آرتیولی بر برند بوگاتی در همکاری با طراح، مهندس و مکانیکی ایتالیایی، پائولو استانزانی، در نهایت منجر به تولید خودرویی شد که در تناسب با گرامی داشت 110 امین زادروز اتوره بوگاتی، EB110 نام گرفت.

رومانو آرتیولی به عنوان مالک وقت و احیا کننده برند بوگاتی بیش از حد جاه‌طلب بود. او به موازات توسعه مدل EB110 در سال 1993 اقدام به خرید برند لوتس (لوتوس) انگلستان کرد. کاری که مخارج شخصی و بدهی‌های او را به شدت افزایش داد و بار دیگر برند بوگاتی را به ورشکستگی در سال 1995 کشاند.

در بازه زمانی پنج ساله تولید بوگاتی EB110 از 1991 تا 1995، این خودرو تنها در تیراژ 139 دستگاه به تولید رسید. خودرویی خاص، توانمند و بسیار گران قیمت که از شاهکارهای کم‌تر شناخته شده جهان سوپراسپرت‌های تیراژ محدود دهه 1990 میلادی به حساب می‌آید.

تلاش ژرمن ها

آنچه رومانو آرتیولی درک نکرد، هزینه‌های سرسام‌آور و بسیار سنگین تحقیق و توسعه محصول پیچیده‌ای چون EB110 بود که در نهایت به ورشکستگی دوباره بوگاتی منجر شد. اما مشتری جدیدی برای خرید سهم این برند ورشکسته پا پیش گذاشته بود. یک مشتری عظیم با سرمایه و توان مهندسی بی نهایت از کشور آلمان به نام گروه خودروسازی فولکس واگن.

فولکس واگن در سال 1998 تمامی سهم شرکت بوگاتی را خرید و نام آن را رسما به بوگاتی اتومبیل تغییر داد. تلاش این غول خودروساز آلمانی برای احیای دوباره برند بوگاتی بلافاصله آغاز شد تا جدیدترین خودرو تولیدی این شرکت سه ملیتی (ایتالیایی-فرانسوی-آلمانی) در سایه برند ژرمن فولکس واگن روانه بازار شود.

در فاصله زمانی کم‌تر از یک سال، بوگاتی سه خودرو مفهومی به قلم طراح افسانه‌ای ایتالیایی یعنی جرجتو جوجارو از موسسه ایتالدیزاین را به نمایش گذاشت که پیشرانه آن‌ها برگرفته از موتور W18 (18 سیلندر) خودرو مفهومی آئودی رزمایر و طراحی بدنه آن‌ها الهام گرفته از بنتلی هوناندییرز بود.

نسخه اول نمونه کوپه لوکس EB118، نمونه دوم سدان لوکس EB218 و نمونه سوم 18.3 شیرون نام گرفت. هر سه گزینه المان‌های طراحی نسبتا مشترکی به همراه داشتند که عمیقا از زبان طراحی نسخه‌های کلاسیک بوگاتی الهام گرفته بودند. اما داستان جایی جالب شد که خودرو مفهومی چهارم در ماه‌های پایانی سال 1999 به معرض نمایش در آمد. این خودرو کانسپت جدید اما این بار از سوی جوزف کابان، طراح خودرو اهل اسلوواکی و تحت نظارت مستقیم هارتموت وارکوس، طراح لهستانی و مدیر وقت طراحی گروه خودروسازی فولکس واگن قلم خورده بود. خودرویی که EB 18.4 Veyron نام گرفت.

این مفهومی جدید آخرین تغییرات طراحی را در سال 2000 به خود دید و با نام جدید بوگاتی ویرون 16.4 در نمایشگاه بین المللی خودرو دیترویت، ژنو و پاریس رونمایی شد. مهم‌ترین تغییر اعمال شده بر نسخه مدل 2000 این مفهومی، استفاده از موتور جدید 16 سیلندر در ساختار VR8 دوبل (موسوم به ساختار W16) به جای نمونه سه ردیف 16 سیلندر در نسخه‌های مفهومی قدیمی‌تر بود. این نمونه دقیقا همان مدلی است که اساس تولید نسخه نهایی بوگاتی ویرون را در سال 2005 رقم زد.

نام ویرون (Veyron) با الهام از نام پییِر ویرون، راننده مسابقات، مهندس توسعه محصول و راننده آزمایشی محصولات بوگاتی الهام گرفته شد که در سال 1939 جایگاه اول مسابقات استقامت 24 ساعته لومان (لمانز/LeMans) فرانسه را ازآن خود کرد. اعداد 16.4 نشانگر تعداد 16 گانه سیلندرها و عدد 4 تعداد توربوشارژرهای نصب شده بر این موتور قدرتمند است.

خودروسازی بوگاتی در سال 2021 بر اساس همکاری مستقیم میان پورشه و ریمَک (Rimac/خودروساز اسپرت کشور کروواسی) به جوینت ونچر جدید تحت نام بوگاتی-ریمک واگذارد شد که 55 درصد سهم آن در اختیار گروه ریمک و 45 درصد دیگر در اختیار پورشه از فولکس واگن است.

طراحی ظاهری بوگاتی ویرون

طراحی بوگاتی ویرون در زمان عرضه به بازار در نیمه اول دهه 2000 بسیار رادیکال، خاص و گیرا بود. اما در عین حال این نکته بسیار جالب توجه است که المان‌های طراحی بسیاری را نیز از سابقه درخشان نسخه‌های کلاسیک برند بوگاتی و خطوط قدیمی الهام گرفته بود که به نوعی شناخته شده بودند.

به عنوان مثال بزرگ‌ترین امضای انحصاری تاریخ شرکت بوگاتی یعنی همان طراحی نعل اسبی گریل با ابعادی نسبتا کوچک‌تر در ساختار جلو خودرو حفظ شد تا در کنار دو شکاف بزرگ ورودی هوا در دو سمت زیرسپر، هوای کافی به رادیاتورهای متعدد سیستم خنک‌کاری خودرو را تامین کنند. با این وجود ساختار طراحی چراغ‌های جلو بسیار ساده و حتی تا مقدار زیادی شبیه به محصولات آن دوران از گروه خودروسازی فولکس واکن و بخصوص برند اشکودا بود.

نمای جانبی ویرون دیگر امضا انحصاری و کلاسیک برند بوگاتی را به همراه دارد. ساختار C شکل در شکاف‌های جانبی روی بدنه که حجم هوای بیشتری را به سمت پیشرانه تشنه و رادیاتورهای بسیار داغ خودرو هدایت می‌کند که در حقیقت از سبک طراحی به کار رفته در تیپ 41 رویال الهام مستقیم گرفته بود و شخصا از سوی اتوره بوگاتی در این خودرو به قلم خورده بود. خطی که اجرای تریم دو رنگ سفارشی در طراحی خودرو را بار دیگر محقق کرد تا احترام به سابقه طراحی محصولات تراز اول برند و شخص اتوره بوگاتی حفظ شود.

با این وجود بخش انتهایی با چهار چراغ گرد برای سیستم روشنایی همراه شد. المانی که به هیچ عنوان جدید نبوده و از دهه 1950 میلادی در بیشتر خودروهای اسپرت روز دنیا، از ساخته‌های آمریکا گرفته تا ایتالیا به کار رفته بود.

دو سر اگزوز در قاب مربعی کرومی عقب و دو سر اگزوز دیگر در ساختار دفیوزر بسیار بزرگ زیرسپر پنهان شده و ظاهری مینیمال و به دور از اغراق ایجاد می‌کند. اما توجه داشته باشید که هیچ چیز در ویرون عادی نیست.

با داشتن نزدیک به 2 متر عرض و حدود 4.5 متر طول، ویرون یک هیولای تپل، سنگین و قلدر است که سقف آن تنها 1.2 متر با سطح زمین فاصله دارد. گلگیرهای جلو و عقب با قوس بسیار بزرگ و پهن طراحی شده‌اند که با هویت طراحی تمامی خودروهای اسپرت دوران در تضاد بوده و بیشتر ظاهری مختص به دوران کلاسیک را به تصویر می‌کشد. شکاف‌های دوبل ورودی هوا در انتهای بخش بالایی سقف اکسیژن مورد نیاز موتور در سرعت‌های بالا را تامین کرده و اسپویلر بسیار بزرگ روی انتهای بدنه نه فقط برای ایجاد نیرو پسا به منظور بهبود پایداری، بلکه به هنگام ترمزگیری در سرعت بالاتر از 200 کیلومتر بر ساعت، با دستیابی به زاویه 55 درجه‌ای تنها در 0.4 ثانیه، نقش یک ترمز هوایی همانند هواپیماهای جنگنده را بازی می‌کند.

بر خلاف آن چه در نمای بیرونی بدون اغراق بوگاتی ویرون دیده می‌شود، بیشتر المان‌های طراحی منطبق بر اصول پیچیده ائرودینامیک خودرو در ساختار زیر اتاق و سیستم‌های فعال کنترل جریان هوای عبور به کار رفته در آن مخفی شده است.

اجزا بدنه متشکل از آلومینیوم و فیبرکربن است تا خودرو در سبک‌ترین حالت ممکن خود قرار داشته باشد اما در صورت سفارش مشتری، استفاده از آلیاژهای بخصوص نظیر تیتانیوم و منیزیوم نیز مقدور بود. ساختار تایرهای مخصوص PXA ضد پنچری میشلن دارای عرض خیره کننده 265 میلی‌متر در جلو و 365 میلی‌متر در عقب، حتی در حالت ایستا نیز خبر از گشتاور خیره کننده تولیدی نیروگاه عظیم 8.0 لیتری 16 سیلندر این خودرو می‌دهد.

طراحی داخلی بوگاتی ویرون

با وجود داشتن فاصله محورهای نزدیک به 2.7 متر، کابین بوگاتی ویرون بسیار کوچک و فشرده است. سبکی از طراحی که در انحصار خودروهای مسابقه‌ای و سوپراسپرت‌ها است. این مهم اشاره به ابعاد قابل توجه پیشرانه 16 سیلندر آن دارد که از دیدگاه وزن برابر با 490 کیلوگرم، با جرم یک پیشرانه رایج V12 برابری می‌کند.

اما جا دادن 10 رادیاتور عظیم، سه عدد برای موتور، سه عدد برای اینترکولرهای آب خنک سیستم توربو و یک عدد برای بخش‌های مختلف دیگر نظیر خنک‌کن روغن دیفرانسیل‌ها، خنک کن روغن موتور، اواپراتور سیستم تهویه مطبوع و خنک‌کن روغن گیربکس در جای جای بدنه موجب شد تا به ناچار از حجم فضای کابین کاسته شود. به این ترتیب که دید راننده به فضای بیرون بسیار دشوار و نسبت به نمای عقب خودرو تقریبا بلوکه شده است. قطعه شیشه روی فایروال در پشت سر راننده و شاگرد نیز بیشتر به منظور تماشای پیشرانه عظیم و بسیار زیبای این خودرو تعبیه شده است تا مشاهده اجسام پشت سر آن از آینه وسط داخل کابی.

با وجود معرفی دو نمونه جدیدتر از خانواده بوگاتی یعنی مدل شیرون و حالا توربیون، این فضا همچنان جایی بسیار مطلوب و به شکل خیره کننده‌ای زیبا است. درست همانند طراحی نمای بیرونی، ویرون در فضای کابین هم رادیکال بود. تقریبا هیچ قطعه پلاستیکی در فضای داخلی کابین بوگاتی ویرون یافت نمی‌شود. با وجود استفاده از چرم مرغوب دست دوز دو رنگ بر اساس سفارش مشتری نهایی و منطبق با رنگ بدنه به همراه تریم‌های فلزی پرداخت شده و همچنین قابلیت سفارش متریال گران قیمت‌تر نظیر فیبر کربن و منیزیوم، این فضا به هیچ عنوان تهاجمی نبوده و استفاده از زوایای نرم و قوس‌های ملایم را در اولویت قرار داده است.

با توجه به زمان عرضه ویرون به بازار در نیمه دهه 2000، این خودرو یک محصول متمایل به هویت آنالوگ دوران مدرن-کلاسیک است. نه خبری از نمایشگر بزرگ دست و پا گیر به عنوان سیستم مولتی مدیا است و نه حتی از غربیلک فرمان D-Cut بهره می‌برد. در عوض مجموعه نشانگرهای تماما آنالوگ عقربه‌ای با اعداد بزرگ و خوانا پنج قلو، مجموعه اطلاعات مورد نیاز راننده را در پیش روی او قرار می‌دهد تا فضایی راننده محور و اسپرت خلق کند. نشانگرهایی که با دربر گرفتن دور موتور، سرعت و توان تولیدی لحظه‌ای بر حسب واحد PS، از امضاهای انحصاری بوگاتی در عصر جدید به حساب می‌آید.

ویرون به عنوان یک سوپراسپرت موتور وسط و عقب دو دیفرانسیل (ساختار فنی RM4) عملا چیزی به نام فضای صندوق در اختیار ندارد. آن چه به عنوان صندوق بار پیشکش مشتری می‌شود فضای لیتری زیر در صندوق جلو موسوم به فضای فرانک (Frunk/ترکیب دو کلمه فرانت به معنای جلو و ترانک به معنای صندوق) است که حجمی بسیار محدود و تنها برابر با حدود 100 لیتر دارد که بر حسب سفارش مشتری با کیف چرم مرغوب دست دوز نیز همراه می‌شد.

باید تاکید کرد که بسیاری از المان‌های طراحی نمای بیرونی و داخلی ویرون، از ترکیب دو رنگ بدنه و تریم‌های تزئیناتی آن گرفته تا نوع پوشش چرمی نمای داخلی، رنگ دوخت بخیه، ترکیب رنگی آن و تریم‌های تزئیناتی کابین همگی به صورت کاملا انحصاری و به سفارش مشتری نهایی پیاده‌سازی می‌شد. در نتیجه در میان تمامی نسخه‌های تولیدی بوگاتی ویرون ممکن است هیچ یک از دو مدل آن مشابه یکدیگر نباشد.

تمرکز بوگاتی بر طراحی کابین ویرون با در نظر داشتن فاکتورهایی نظیر لوکس‌گرایی و آسایش در ترددهای طولانی و استفاده درون شهری بوده است. هرچند که هیچ مالکی از این خودرو گران قیمت به صورت روزمره استفاده نکرد.

مشخصات فنی بوگاتی ویرون

جای تردید نیست که جذاب‌ترین قسمت یک خودرو عملکرد محور بسیار خاص و بسیار گران قیمت برای یک فرد ماشین‌باز مجموعه فنی آن است. ویرون با پیروی از اصول طراحی خودروهای مسابقه‌ای و همانند بیشتر همتایان خود بر اساس یک پلتفرم انحصاری سه تکه ساخته شد. این پلتفرم از یک هسته مرکزی مونوکوک موسوم به Tub (تاب-در زبان انگلیسی به معنای وان حمام) از جنس فیبر کربن بهره گرفت که با وجود داشتن جثه قابل توجه تنها 110 کیلوگرم وزن داشت. این تاب کربنی سپس در بخش جلو و عقب به دو نیم شاسی (Sub-Frame) متصل شده که از جنس آلیاژ آلومینیومی ویژه ساخته شده بودند. ترکیب مهندسی و متریال این پلتفرم منجر به مقاومت پیچشی بسیار بالا (60 هزار پاسکال بر درجه) آن شد.

بوگاتی ویرون برای توجیح قیمت نهایی خیره کننده و تیراژ تولید بسیار محدود خود و همچنین ترقیب مشتریان ثروتمند برای پیش خرید نمی‌توانست به یک استاندارد رایج تکیه کند. در نتیجه نیروگاه توان بخش این خودرو باید از هر بخش دیگری خاص‌تر می‌بود.

حاصل کار یک نیروگاه 8.0 لیتری W16 دارای 64 سوپاپ (DOHC/دو میل سوپاپ/4 سوپاپ به ازای هر سیلندر) مجهز به سیستم پاشش سوخت تزریق مستقیم (GDI) و چهار توربوشارژر کوچک به منظور حذف پدیده تاخیر توربو (توربو لگ) بود که می‌توانست 1001 اسب بخار در واحد PS برابر با 987 اسب بخار توان و 1250 نیوتون.متر گشتاور تولید کند. این نیروگاه عظیم در گذر زمان و با تولید تیپ‌های مدرن‌تر SS، GS و GSV به 1200 در واحد PS برابر با 1183 اسب بخار و 1500 نیوتون.متر ارتقا یافت.

انتقال گشتاور بر عهده گیربکس 7 سرعت دو کلاچ تر (7 W-DCT) از ساخته‌های شرکت ریکاردو (Recardo) انگلستان با سرعت تعویض دنده رعدآسا برابر با 150 میلی ثانیه‌ قرار گرفت. گیربکسی که هر واحد آن برابر با حدود 120 هزار دلار قیمت دارد. پس از گیربکس، سیستم انتقال نیرو دو دیفرانسیل دائمی (AWD) از ساخته‌های شرکت هَلدکس ترکشن (Haldex Traction) کشور سوئد وظیفه ارائه گشتاور عظیم به چهار چرخ خودرو را عهده‌دار شد.

وزن خالص در نسخه ویرون برابر با 1888 کیلوگرم بود که در محاسبات غلم فیزیک به معنای 523 اسب بخار به ازای هر تن است. با داشتن ضریب درگ 0.41، ویرون الزما خودرو بسیار ائرودینامیکی به حساب نمی‌آید اما در صورت فعال کردن وضعیت اسپرت یا دستیابی به سرعت بالاتر از 220 کیلومتر بر ساعت و فعال شدن این حالت، ارتفاع کف خودرو تا زمین 90 میلی‌متر کاهش یافته و ضریب درگ را به عدد 0.36 برای کم‌ترین مقاومت با هوا برای دستیابی به بالاترین سرعت ممکن می‌رساند.

در تست‌های رسمی بوگاتی و یرون 16.4 موفق شد به رقم قابل احترام 407 کیلومتر بر ساعت و عنوان سریع‌ترین خودرو دوران دست یابد. هرچند که بیشینه سرعت استاندارد آن در صورت عدم استفاده از کلید مخصوص (کلید ویژه برای آزادسازی حالت بیشینه سرعت) تنها برابر با 343 کیلومتر بر ساعت است.

بوگاتی ویرون از دیسک ترمز‌های کربنی موسم به فیبر کربن تقویت شده با کاربید سیلیکون با ابعاد 400 و 380 میلی‌متر (در جلو و عقب) از ساخته‌های شرکت SLG آلمان به همراه کالیپر‌های ترمز یکپارچه آلومینیومی ساخت شرکت AP Racing ایتالیا بهره می‌گیرد که در جلو از نمونه 8 پیستون و در عقب نمونه 6 پیستون است که می‌تواند ضمن ایجاد شتاب منفی تا مرز 1.3 نیروی جاذبه، بدون بروز هیچ گونه تاثیر منفی حرارتی از بیشینه سرعت 400 کیلومتر بر ساعت تنها در عرض 10 ثانیه به حالت سکون برسد. در این ترمزگیری سنگین باله عقب خودرو به تنهایی می‌تواند برابر با حدود 0.7 شتاب گرانش زمین نیروز مضاعف ترمز ایجاد کند. نیرویی که به تنهایی با توان شتاب منفی ترمزگیری یک خودرو هاچ‌بک برابری می‌کند. البته در این تست ترمز، فاصله توقف کامل ویرون برابر با حدود 500 متر خواهد بود.

لازم به تاکید است که بسیاری از اعداد و ارقام و زیر اطلاعات اعلام شده  تا اینجای مقاله مربوط به بوگاتی ویرون 16.4 (نسخه کوپه) بوده و ممکن است با نسخه‌های ارتقا یافته پس از آن در تضاد باشد. به عنوان مثال بیشینه سرعت در تیپ SS-WRE (تیپ SS مخصوص ثبت رکورد رسمی سرعت) به 431 کیلومتر بر ساعت افزایش یافت. این در حالی است که به منظور حفظ یکپارچگی تایرها و پیشگیری از بروز حادثه، این بیشینه سرعت در نسخه تولیدی اصلی تنها به 415 کیلومتر بر ساعت محدود شد.

جدول مشخصات فنی به منظور پوشش بهتر اطلاعات و تغییرات به اجرا در آمده در تیپ‌های مختلف بوگاتی ویرون، ریز جزئیات مدل ویرون سوپر اسپرت (SS) را دربر می‌گیرد که از دیدگاه مشخصات فنی قدرتمندترین، سریع‌ترین و چالاک‌ترین نسخه و تیپ رکورددار خانواده ویرون به شمار می‌رود.

مشخصات کلی

ابعاد و ظرفیت ‌ها

آپشن های بوگاتی ویرون

با توجه به زمان عرضه ویرون به بازار، استانداردهای روز صنعت خودروسازی بین الملل، تیراژ بسیار محدود تولید و همچنین محدودیت‌های فنی بسیار زیاد در راستای ارائه امکانات رفاهی، بوگاتی ویرون از دیدگاه امکانات خودرویی لخت به حساب می‌آید.

به این ترتیب که این خودرو فاقد هرگونه ویژگی رفاهی رایج و استاندارد در خودروهای تولید انبوه امروزی است. نه به این دلیل که ارائه آن‌ها قطعا غیر ممکن باشد بلکه از این زاویه که بوگاتی ویرون خودرویی بسیار لوکس، بسیار توانمند و منحصر به فرد بوده و ارائه هر المان اضافه دیگر می‌توانست ذهن و روح سرنشین را به چیزی کم اهمیت‌تر از هویت خودرو معطوف کرده و از ارزش احساس خالص رانندگی بکاهد.

بنابراین امکانات ایمنی تنها محدود به سیستم‌های پیش پا افتاده نظیر کنترل کشش و پایداری، ورود و استارت بدون کلید، ایموبلایزر، سنسورهای پارک جلو و عقب (در تیپ‌های مدل بالا)، دو کیسه‌ ایمنی هوا، کروز کنترل، سیستم تهویه مطبوع دیجیتال، بالابر برقی شیشه‌ها، قفل مرکزی و کمک فرمان هیدرولیکی بود.

اما در عوض مالک نهایی می‌توانست بسیاری از فاکتورها در فرایند تولید خودرو را به صورت شخصی‌سازی شده برگزیند. از ترکیب رنگی بدنه و متریال به کار رفته در آن و نوع تزئینات گرفته تا نوع چرم در پوشش داخلی کابین به همراه ترکیب رنگی و حتی رنگ بخیه اتصالات و متریال تریم تزئیناتی اتاق همگی به صورت انحصاری و سفارشی به تولید می‌رسیدند. از دیگر ویژگی‌های رفاهی در ویرون می‌توان به سیستم صوتی برند بورمستر (Burmaster) با قابلیت اتصال بلوتوث، سیستم ائرودینامیک فعال، سیستم تعلیق فعال و با قابلیت تنظیم ارتفاع، نظارت بر فشار باد تایرها، ترمز‌های کربن سرامیک، دیفرانسیل لغزش محدود محور عقب، سیستم دو دیفرانسیل دائمی پیشرفته، سیستم مسیریابی با نمایشگر بسیار کوچک نصب شده در آینه کابین به صورت سفارشی، پدال شیفترهای تعویض دنده پشت فرمان از جنس منیزیوم، تنظیم برقی صندلی‌ها مجهز به گرم‌کن (به صورت سفارشی)، قابلیت تنظیم برقی زاویه فرمان و پدال‌ها، ترمز دستی مجهز به سیستم ضد قفل ABS (به عنوان یک فاکتور ایمنی مضاعف) اشاره کرد.

موارد جزئی چون دوربین پارک دنده عقب به همراه نمایشگر داخل کابین،سنسورهای پارک جلو و عقب و سیستم روشنایی LED از جمله مواردی است که در گذر زمان بر نسخه‌های مدل‌ بالای خانواده ویرون نصب شد.

مزایای بوگاتی ویرون

• خاص، تاریخ‌ساز و منحصر به فرد
• اولین خودرو تولید انبوه تاریخ با بیشینه سرعت فراتر از 400 کیلومتر بر ساعت
• توان فنی و چالاکی خیره کننده
• اعتبار بسیار زیاد تولید کننده در بازار بین الملل
• لوکس‌گرایی و سفارشی بودن جزئیات
• پرستیژ بی‌مانند

معایب بوگاتی ویرون

• قیمت بسیار بالا
• تیراژ تولید بسیار محدود
• عرضه صرفا به صورت پیش فروش با رعایت حق تقدم
• هزینه سرویس و نگهداری خیره کننده
• تعمیرات صرفا از طریق نمایندگی رسمی
• ناتوانی در استفاده از بیشینه پتانسل خودرو در خیابان
• افزایش قیمت خیره کننده در نسخه‌های کارکرده

تیپ‌ ها و مدل ها

خانواده بوگاتی ویرون تا زمان جانشینی با مدل جدیدتر شیرون تا سال 2015 در تیراژ بسیار محدود 450 دستگاهی تنها در چهار تیپ اصلی به تولید رسید. هر یک از این چهار تیپ دارای نسخه‌های سفارشی خاص با تیراژ تولید بسیار محدودتر و انحصاری‌تر (بعضا تنها محدود به یک دستگاه) نیز بودند که مورد بررسی این مقاله نبوده و در نتیجه تنها به معرفی چهار تیپ اصلی این خانواده اشاره خواهیم داشت.

توجه داشته باشید که تیپ‌ها و مدل‌های مختلف انحصاری و سفارشی‌تر عنوان شده نیز همچنان در چهارچوب این چهار تیپ اصلی قرار می‌گیرند.

• ویرون 16.4: این نسخه تیپ پایه و نمونه کوپه خانواده ویرون است که از سال 2005 تا 2009 در تیراژ 252 دستگاه به تولید رسید.
• ویرون 4 GS: تیپ گرن اسپرت یا GS در حقیقت نسخه تارگا تاپ ( سقف پارچه‌ای قابل حذف) و نمونه کانورتیبل همان تیپ کوپه به حساب می‌آید که بین سال‌های 2009 تا 2015 تنها در تیراژ بسیار محدودتر 58 دستگاه به تولید رسید.
• ویرون 16.4 SS: تیپ سوپر اسپرت یا SS نسخه‌ تولید انبوه بود که بر اساس نمونه مخصوص برای ثبت دوباره رکورد رسمی سرعت (SS WRE) توسعه یافت و با آن مدلی که رکورد 431 کیلومتر بر ساعت را به ثبت رساند تفاوت‌های فنی بسیار زیادی دارد. این تیپ با داشتن ظاهری به مراتب متفاوت‌تر به عنوان چالاک‌ترین و سریع‌ترین عضو از خانواده ویرون به حساب آمده که بین سال‌های 2010 تا 2011 تنها در تیراژ 48 دستگاه به تولید رسید.
• ویرون 16.4 GSV: تیپ گرن اسپرت ویتِس یا GSV در حقیقت نسخه کانورتیبل تارگا همان نمونه کوپه تیپ SS است. این تیپ بین سال‌های 2012 تا 2015 در تیراژ 92 دستگاه به تولید رسید.

عجایب بوگاتی ویرون

بوگاتی ویرون نه فقط یک خودرو خاص با توانایی فنی خیره کننده و لوکس‌گرایی بسیار بالا بلکه یک اثر هنری-مهندسی عجیب و غریب و از دیدگاه طراحی و تولید در دنیای صنعت یک معظل غیر قابل حل به حساب می‌آمد. این ترکیب باعث می‌شود که ویرون یک خودرو تشکیل شده از گروه مختلفی از عجایب غیر قابل باور باشد. عجایبی که آن‌ها را در غالب اعداد و واژگان معرفی خواهیم کرد.

• 1 تا 2 میلیون یورو: قیمت فروش خالص (بدون هزینه بیمه، مالیات و حمل و نقل) خانواده ویرون بر حسب تیپ و سال عرضه به بازار.
• 25 هزار دلار: هزینه سرویس سالانه مایعات خودرو. شامل روغن موتور، روغن ترمز، کولانت موتور، کولانت اینترکولر و …
• 16 عدد: تعداد پیچ‌های مجموعه کارتر موتور به منظور تخلیه کامل روغن موتور به هنگام تعویض روغن.
• 14 تا 32 ساعت: مدت زمان لازم برای انجام سرویس‌های دوره‌ای بر حسب میزان کارکرد و سرویس‌های مورد نیاز خودرو.
• 30 تا 40 هزار دلار: هزینه تقریبی مورد نیاز برای جایگزینی هر چهار عدد تایرهای ضد پنچری میشلن Pilot Sport PAX.
• 40 تا 50 هزار دلار: هزینه جایگزینی دست کامل ریم‌های آلیاژی مخصوص خودرو که در بازه زمانی 5 ساله یا طی مسافت 16 هزار کیلومتر باید به صورت اجباری و به منظور حفظ ایمنی (پیشگیری از ترک خوردگی و شکستن در سرعت بالا) جایگزین شوند.
• 25 هزار دلار: هزینه جایگزینی 16 عدد شمع سیستم جرقه زنی که دسترسی و جایگزینی آن‌ها نیازمند باز کردن بسیاری از قطعات بدنه و پیشرانه است و در حدود 40 تا 50 ساعت زمان می‌برد.
• 26 هزار دلار: هزینه جایگزینی دست کامل 4 عدد توربوشارژر (بدون محاسبه اجرت کار)، هر یک به قیمت تقریبی 6500 دلار.
• 40 هزار دلار: هزینه باک سوخت نو و اجرت انجام آن هر یک به قیمت تقریبی 20 هزار دلار.
• بیش از 100 هزار دلار: هزینه نگهداری سالانه از یک دستگاه بوگاتی ویرون حتی در صورتی که از آن استفاده نکنید.
• 80 لیتر: مصرف سوخت متوسط تقریبی خودرو به ازای هر 100 کیلومتر در بیشینه سرعت فراتر از 400 کیلومتر بر ساعت. چیزی در حدود بیش از 5 لیتر بر دقیقه
• 20 دقیقه: مدت زمانی که خودرو پیش از اتمام 100 لیتر سوخت درون باک می‌تواند در بیشینه سرعت فراتر از 400 کیلومتر بر ساعت سپری کند.
• 24 متر مکعب: حجم هوای مکیده شده توسط توربوشارژرها به ازای هر دقیقه کارکرد موتور در دور 6000.
• 1000 درجه سانتی گراد: بیشینه حرارت قابل تحمل دیسک‌های ترمز کربن سرامیک.
• 10 تا 12 عدد: تعداد رادیاتورهای خنک کننده مجموعه فنی بر حسب تیپ و مدل.
• 5 هفته: مدت زمان تقریبی مورد نیاز برای تولید هر دستگاه بوگاتی ویرون.
• تیتانیوم: متریال مورد استفاده در جلوپنجره به منظور پیشگیری از تکه تکه شدن آن در برخورد با اجرام سبک در سرعت بالا.
• 5 ثانیه: مدت زمان تقریبی برای دستیابی به سرعت 300 کیلومتر بر ساعت از حالت سکون. رقمی قابل احترام و غیر قابل باور در زمان عرضه ویرون به بازار.
• اشتراک قطعات: با وجود خاص و منحصر به فرد بودن خانواده بوگاتی ویرون، بسیاری از سنسورها و قطعات به کار رفته در آن با قطعات مورد استفاده در خودروهای تولید انبوه گروه خودروسازی فولکس واگن نظیر گلف، پورشه و آئودی مشترک است اما به دلیل دسترسی بسیار دشوار به این قطعات، هزینه تعمیرات و جایگزینی آن‌ها سر به فلک می‌کشد.

قیمت بوگاتی ویرون در بازار

آیا در زمان عرضه بوگاتی ویرون به بازار، بهترین خودرو جهان به حساب می‌آمد؟ آیا خودرویی سریع‌تر، چالاک‌تر، ارزان قیمت‌تر و بهتر از آن وجود نداشت؟ پاسخ به ترتیب منفی و مثبت است. اما بسیار بستگی به این دارد که بهتر بودن را از چه زاویه‌ای توصیف کنیم.

ویرون اولین اقدام جدی یک خودروساز عظیم برای دستیابی به سریع‌ترین و قدرتمندترین خودرو جهان نبوده، نیست و نخواهد بود. خودروهای متعدد بسیاری وجود دارند که در سگمنت‌های متفاوت از دیدگاه قیمت، سرعت، شتاب و هزینه‌های نگهداری در جایگاه برتر از بوگاتی ویرون (و حتی نسخه‌های جدیدتر بوگاتی نظیر شیرون و توربیون) قرار می‌گیرند.

ویرون اما تلاشی در راستای از میان برداشتن تمامی موانع فیزیکی و مهندسی بود. تلاشی که با صرف هزینه، زمان و انرژی بسیار زیاد سرانجام به نتیجه رسید. این خودرو ترکیبی از هنر، ذوق، سلیقه، توانایی مهندسی، محاسبات ریاضی و فیزیک فراوان بوده و در عمل فراتر از یک خودرو با یک موتور و چهار چرخ ایفای نقش می‌کند.

قیمت امروزی تیپ‌های مختلف بوگاتی ویرون بر حسب تیراژ تولید، سال تولید، میزان کارکرد، سلامت فنی و ظاهری و همچنین اعتبار مالک پیشین متغیر است. در حال حاضر و بر اساس قیمت گذاری‌ مزایده‌های معتبر و نسخه‌های به فروش رسیده قیمت ویرون از حدود 2 تا 2.5 میلیون دلار برای تیپ پایه (ویرون 16.4) تا حدود 3.5 تا 4.5 میلیون دلار برای تیپ ویرون 16.4 گرن اسپرت ویتس (GSV) متغیر است. قیمتی که حتی برای بسیاری از کلکسیونرهای ثروتمند نیز به دور از دسترس و انتظار است.