۵ چیزی که ساندرو استپ‌ وی جدید را از نسل قبلی جدا می‌کند

ساندرو استپ‌ وی جدید به تازگی توسط شرکت پارسا موتور سامان در ایران رونمایی شده است. در ادامه به بررسی تفاوت های کلیدی میان این خودرو و نسل قدیمی آن می پردازیم.

ساندرو استپ‌وی یکی از آن خودروهایی است که نامش برای بخش قابل توجهی از مشتریان ایرانی با مفهوم «خودروی اقتصادی اما قابل اعتماد» گره خورده است. نسل قبلی این خودرو سال‌ها در خط تولید پارس‌خودرو مونتاژ می‌شد و به واسطه دوام فنی، استهلاک نسبتاً پایین و بازار دست‌دوم مناسب، توانست جایگاه ویژه‌ای در بازار ایران پیدا کند. با این حال، استپ‌وی‌ای که امروز قرار است توسط پارسا موتور سامان به صورت وارداتی عرضه شود، فاصله قابل توجهی با آن خودروی آشنای بازار ایران دارد.

ساندرو استپ‌ وی جدید در واقع محصول نسل سوم ساندرو است و برخلاف مدل مونتاژی ایران که ساختاری قدیمی‌تر داشت، از پلتفرم و فناوری‌های جدیدتر گروه رنو بهره می‌برد. بنابراین اگر قرار باشد این دو خودرو را کنار هم قرار دهیم، با یک فیس‌لیفت یا تغییر چهره ساده مواجه نیستیم؛ بلکه نسل جدید در بخش‌های مختلف، مسیر متفاوتی را طی کرده است. اما این تفاوت‌ها دقیقاً کجا خودشان را نشان می‌دهند؟ در ادامه ۵ مورد مهم را بررسی می‌کنیم.

ویدیوی معرفی داچیا ساندرو پارسا موتور سامان

۱. طراحی؛ استپ‌وی از یک هاچ‌بک کراس ساده به یک کراس‌اوور مدرن‌تر تبدیل شده است

شاید اولین چیزی که هنگام دیدن ساندرو استپ‌ وی جدید توجه را جلب می‌کند، فاصله زیاد طراحی آن با نسل قبلی باشد. استپ‌وی مونتاژی ایران اگرچه در زمان خود ظاهر قابل قبولی داشت، اما طراحی آن به وضوح متعلق به یک نسل قدیمی از خودروهای اقتصادی رنو بود؛ بدنه‌ای ساده، چراغ‌های نسبتاً بزرگ و خطوط محدود روی بدنه که بیشتر روی کاربردی بودن تمرکز داشتند.

در نسل جدید، این فرمول کاملاً تغییر کرده است. طراحی استپ‌وی جدید همچنان اقتصادی و ساده باقی مانده، اما فرم بدنه عضلانی‌تر شده و خودرو از نظر بصری بیشتر به یک کراس‌اوور کوچک نزدیک است. چراغ‌های LED، جلوپنجره جدید، خطوط برجسته‌تر روی کاپوت و گلگیرهای حجیم‌تر، در کنار قطعات پلاستیکی اطراف بدنه، شخصیت متفاوتی به خودرو داده‌اند.

از طرف دیگر، رینگ‌های بزرگ‌تر و ارتفاع بیشتر از سطح زمین باعث شده استپ‌وی جدید نسبت به یک هاچ‌بک شهری معمولی، حس یک کراس‌اوور کوچک را بهتر منتقل کند. نسل قبلی نیز با استفاده از روف‌ریل، زه‌های بدنه و افزایش ارتفاع تلاش می‌کرد همین حس را ایجاد کند، اما در مدل جدید این موضوع از ابتدا در طراحی خودرو لحاظ شده است.

در نتیجه، اگر استپ‌وی قدیمی را محصولی بین هاچ‌بک و کراس‌اوور بدانیم، مدل جدید در ظاهر بسیار بیشتر به سمت کراس‌اوورهای شهری حرکت کرده است.

۲. پلتفرم و ابعاد؛ دیگر با همان ساختار قدیمی ساندرو طرف نیستیم

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های ساندرو استپ‌ وی جدید با خودرویی که در ایران می‌شناسیم، به زیرساخت فنی آن مربوط می‌شود. نسل قبلی ساندرو بر پایه ساختاری قدیمی‌تر شکل گرفته بود و اشتراکات فنی زیادی با خانواده لوگان و خودروهای اقتصادی رنو-داچیا داشت.

اما نسل جدید روی پلتفرم مدرن‌تر گروه رنو یعنی CMF-B ساخته شده است. استفاده از این ساختار باعث شده خودرو از نظر ابعاد، فضای کابین، هندلینگ و امکان استفاده از تجهیزات ایمنی و رفاهی جدید، دست بازتری داشته باشد.

برای نمونه، استپ‌وی جدید حدود ۴.۱ متر طول و بیش از ۲.۶ متر فاصله محوری دارد. نسخه‌های جدید این خودرو در بازار اروپا حدود ۱۸۵ سانتی‌متر عرض دارند و فاصله کف خودرو از زمین نیز در حدود ۲۰ سانتی‌متر است.

این اعداد در بازار ایران اهمیت زیادی دارند. چراکه یکی از نقاط قوت ساندرو قدیمی، ابعاد جمع‌وجور و قابلیت استفاده راحت در شهر بود و نسل جدید بدون اینکه بیش از حد بزرگ شود، فضای داخلی و تناسبات یک خودروی مدرن‌تر را ارائه می‌کند.

از طرف دیگر، افزایش فاصله محوری و عرض خودرو به بهبود فضای کابین، خصوصاً در ردیف دوم، کمک کرده است. بنابراین نباید انتظار داشت تجربه نشستن داخل استپ‌وی جدید دقیقاً مشابه مدل مونتاژی قدیمی باشد.

۳. پیشرانه؛ خداحافظی با موتور ۱.۶ لیتری چهار سیلندر قدیمی

شاید مهم‌ترین تفاوت برای مشتری ایرانی، زیر کاپوت اتفاق افتاده باشد. ساندرو استپ‌وی مونتاژی پارس‌خودرو از موتور ۱.۶ لیتری چهار سیلندر K4M استفاده می‌کرد؛ پیشرانه‌ای تنفس طبیعی که حدود ۱۰۵ اسب‌بخار قدرت و ۱۴۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کرد و بسته به نسخه با گیربکس پنج‌سرعته دستی یا چهارسرعته اتوماتیک عرضه می‌شد.

اما استپ‌وی جدید پارسا موتور سامان به خانواده موتورهای سه سیلندر توربوشارژ TCe تعلق دارد. نسخه مورد توجه در بازار ایران با موتور یک لیتری توربوشارژ عرضه شده که در نمونه TCe ۹۰ حدود ۹۰ اسب‌بخار قدرت و ۱۴۲ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند و با گیربکس CVT جفت می‌شود.

روی کاغذ، شاید دیدن عدد ۹۰ اسب‌بخار در برابر ۱۰۵ اسب‌بخار نسل قبلی چندان هیجان‌انگیز نباشد، اما مقایسه صرفاً بر اساس قدرت موتور درست نیست. موتور جدید به لطف توربوشارژر، گشتاور خود را در دور موتور پایین‌تری ارائه می‌کند و گیربکس CVT نیز برای استفاده شهری رفتار متفاوتی نسبت به چهارسرعته قدیمی دارد.

البته این تغییر یک روی دیگر هم دارد. موتور توربوشارژ سه سیلندر از نظر فناوری پیچیده‌تر از K4M تنفس طبیعی است و کیفیت سوخت و سرویس‌های دوره‌ای اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بنابراین مزیت اصلی استپ‌وی جدید در این بخش، صرفاً قدرت بیشتر نیست؛ بلکه حرکت به سمت فناوری مدرن‌تر و مصرف سوخت پایین‌تر است.

۴. کابین؛ بزرگ‌ترین جهش نسل جدید شاید همین‌جا باشد

اگر طراحی بیرونی نسل جدید را یک تغییر بزرگ بدانیم، کابین را باید یک جهش چند مرحله‌ای در مقایسه با استپ‌وی قدیمی دانست. فضای داخلی مدل مونتاژی ایران بسیار ساده بود و بسیاری از اجزای آن از محصولات اقتصادی قدیمی رنو به ارث رسیده بود. این موضوع البته یکی از دلایل دوام بالای خودرو نیز محسوب می‌شد، اما از نظر طراحی و امکانات، در سال‌های پایانی تولید دیگر حرف زیادی برای گفتن نداشت.

ساندرو استپ‌ وی جدید همچنان یک خودروی اقتصادی است، اما داشبورد، نمایشگر مرکزی، طراحی فرمان، صفحه آمپر و جزئیات کابین کاملاً مدرن‌تر شده‌اند. در نسخه‌های بالاتر حتی امکاناتی مانند سیستم ورود و استارت بدون کلید، دوربین، سنسورهای مختلف و تجهیزات ارتباطی و رفاهی بیشتر نیز در دسترس قرار گرفته است.

در واقع فلسفه داچیا در این نسل همچنان حفظ شده؛ یعنی قرار نیست استپ‌وی به یک خودروی لوکس تبدیل شود، اما در مقابل مشتری دیگر مجبور نیست برای داشتن یک خودروی اقتصادی، کاملاً از فناوری‌های روز چشم‌پوشی کند.

این مسئله برای بازار ایران اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا بخش قابل توجهی از خریداران خودروهای وارداتی امروز علاوه بر دوام و استهلاک، به نمایشگر، امکانات رفاهی، طراحی کابین و تجهیزات ایمنی نیز توجه می‌کنند.

۵. ایمنی و تجربه رانندگی؛ فاصله‌ای که در مشخصات فنی دیده نمی‌شود

آخرین تفاوت، شاید در نگاه اول روی کاغذ چندان قابل مشاهده نباشد، اما در استفاده روزمره اهمیت زیادی دارد. نسل جدید استپ‌وی به واسطه پلتفرم جدیدتر و ساختار مدرن‌تر، از مجموعه‌ای از تجهیزات ایمنی و سیستم‌های کنترلی بهره می‌برد که در نسل قدیمی یا وجود نداشتند یا بسیار محدود بودند.

کنترل پایداری، سیستم‌های کمک‌راننده، پایش فشار باد تایرها و ساختار بدنه مدرن‌تر، بخشی از تفاوت میان این دو نسل هستند. در نتیجه تجربه رانندگی نیز تنها به تفاوت موتور و گیربکس محدود نمی‌شود.

نسل قبلی ساندرو استپ‌وی به فرمان‌پذیری ساده، استهلاک پایین و رفتار قابل پیش‌بینی معروف بود؛ ویژگی‌هایی که هنوز هم باعث شده نمونه‌های کارکرده آن در بازار ایران مشتری داشته باشند. استپ‌وی جدید اما تلاش می‌کند همین سادگی را با پایداری بهتر، عایق‌بندی مناسب‌تر، سواری مدرن‌تر و تجهیزات بیشتر ترکیب کند.

جمع‌بندی؛ آیا ساندرو استپ‌ وی جدید همان ساندروی قدیمی است؟

پاسخ کوتاه این است که خیر. اشتراک نام ساندرو استپ‌وی نباید باعث شود این خودرو را صرفاً نسخه جدید همان محصولی بدانیم که زمانی در پارس‌خودرو مونتاژ می‌شد.

مدل قدیمی در ایران به دلیل ساختار ساده، موتور ۱.۶ لیتری تنفس طبیعی، گیربکس چهارسرعته اتوماتیک و استهلاک قابل قبول، به یکی از گزینه‌های محبوب بازار تبدیل شد. اما استپ‌وی جدید پارسا موتور سامان اساساً متعلق به دوره دیگری از صنعت خودرو است؛ پلتفرم جدیدتر، طراحی مدرن‌تر، موتور سه سیلندر توربوشارژ، گیربکس CVT، کابین به‌روزتر و تجهیزات ایمنی بیشتر، فاصله قابل توجهی میان این دو خودرو ایجاد کرده‌اند.

با این حال، مهم‌ترین چالش استپ‌وی جدید در ایران احتمالاً نه مشخصات فنی، بلکه قیمت نهایی، خدمات پس از فروش و تأمین قطعات خواهد بود. ساندروی قدیمی سال‌ها در ایران تولید شد و به همین دلیل شبکه تعمیراتی و قطعات آن تقریباً در تمام کشور شناخته شده است؛ مزیتی که یک خودروی وارداتی جدید نمی‌تواند از همان روز اول داشته باشد.

بنابراین ساندرو استپ‌ وی جدید می‌تواند برای خریدار ایرانی جذاب باشد، اما نه به این دلیل که قرار است خاطره ساندروی قدیمی را تکرار کند. اتفاقاً ارزش آن در این است که نامی آشنا را با فناوری، طراحی و استانداردهای بسیار جدیدتر دوباره وارد بازار ایران می‌کند.